ความคิดเห็นที่ 32
นพ กะ ปุย...... กูก็เปิดใจกูออกมาแล้วนะ... (กูง่วงแล้วหว่ะกว่าจะเข้ามาอ่านแต่ละวันก็ต้องหลัง 5 ทุ่มเกือบเที่ยงคืน แล้วยังต้องมาคิดว่า จะทำยังไงดีวะ จะเขียนยังไงไม่ให้กระทบกระเทือนความรู้สึกกันอีก กว่าจะ post ก็ล่อไป ตีหนึ่ง จะเล่น web อโคจร ก็ไม่ได้ไป) หวังว่ามึงคงได้อ่าน แล้วก็บอกกับเพื่อน ๆ มึงด้วย... อาจจะยาวซักหน่อย(ของกูยาวกว่าทุกคนเลย.. 5 5 5 ยาวกว่าแต่ไม่รู้ใหญ่กว่าของไอ้ตี๋จก ไอ้นั๊ม ไอ้ปุน รึเปล่า 5 5 5 โดยเฉพาะไอ้ตี๋จก...! ชอบงัดมาโชว์กูเรื่อยในห้อง lab อ.หมวย)
ทีนี้ก็คงต้องเป็นหน้าที่ของมึงที่ต้องตัดสินใจว่า จะเอายังไง (แต่ไม่อยากให้ออกมาต่อความยาวกันอีกนะ) เพราะที่หลายคนมา post อาจจะไม่ได้มีทางออกให้ อย่างที่ตรงกับใจมึง สำหรับกู การที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมันไม่สนุกนักหรอกหว่ะ... แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นมาแล้ว... มันก็ต้องเคลียร์... และถ้าเคลียร์กันได้ทุกอย่างก็จะดีมาก ๆ ยังไงคิดได้ก็มา post แล้วกัน ไปตกลงกันก่อนว่าจะเอาไง...
ฮอลล์ มึงมาเอาเงินรุ่นคืนไปดีกว่า... เกิดเรื่องแบบนี้แล้ว คงไม่มีใครอยากให้เงินอยู่กับกูอีก กูขอไม่รับรู้เลยดีกว่า ขอเป็นแค่ เพื่อนคนนึงที่รู้ว่า เลี้ยงรุ่นวันไหน ที่ไหน บัตรเท่าไหร่ จะให้กูช่วยอะไร แค่นั้นคงพอ... เพราะน่าจะเป็นอะไรที่สบายใจสุด ๆ
เออ!!! เกือบลืมเดี๋ยวกูซวย เงินไม่ได้อยู่กับกู 9,000.- นะ มึงให้กูมา 10,800.- ถ้วน ๆ กูหักเงินออกเพื่อเป็นเงินช่วยงานศพคิวไป 3,000.- (น้อยกว่าของไอ้ศร เพื่อนห้อง ค. งานศพไอ้ศรกูแบ่งออกมาช่วย 5,000.- ทั้ง ๆ ที่คิวเป็นเพื่อนรักกู และกูเป็นคนตัดสินใจเลยว่าจะให้เท่าไหร่ ไม่มีใครว่า แต่อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยหว่ะ ก็เพราะกูคิดว่าเงินมันเหลือน้อย กูกลัวใครจะมาจากไปอีก เดี๋ยวไม่มีเงินช่วยงาน) เพราะฉะนั้น เงินเลยเหลือ 7,800.- รวมกับดอกเบี้ยเงินรุ่นที่เก็บในบัญชีของปีที่แล้วอีก 300.- เป็น 8,100.- ok นะจ๊ะ... นะจ๊ะ....
มาถึงตรงนี้กูขอเหมารวมว่า เพื่อนคงเข้าใจนะ ถึงจะไม่ได้ลงชื่อ ลงข้อความแต่กูก็รู้ว่า พวกมึงอ่านอยู่...
แล้วขอบใจขึ้นไปอีกสำหรับคนที่ออกความเห็นในที่นี้ ถึงแม้ว่ามันน้อยมากเมื่อเทียบกับคนทั้งรุ่น แต่ก็น่าจะเป็นความเห็นที่หลาย ๆ คนยอมรับ เพราะถ้าไม่ยอมรับก็คงพิมพ์มาค้านกันแล้ว...
ขอบใจคุณต่อย อย่างยิ่ง ที่แนะมาว่า ให้พิมพ์ ๆ ๆ ๆ ก่อน แล้วก็ค่อยอ่าน ๆ ๆ ๆ มันเป็นวิธีที่ดีมาก ๆ เลย เพราะอย่างน้อยกูได้ตรวจคำที่พิมพ์ผิดไปในตัว และอย่างมากที่ได้ก็คือ ทำให้กูพยายามใช้ข้อความที่กระทบกระเทือนใคร น้อยที่สุด ไม่ก่อให้เกิดเรื่องอีก โดยที่ไม่เสียความตั้งใจของกู
ขอบใจไอ้นพมาก ที่ยังบอกว่ากูยังเป็นเพื่อนมันอยู่ กูก็บอกมึงเลยว่า กูก็ไม่เคยคิดว่ามึงไม่ใช่เพื่อนกูนะ... ( ^_^ ) หวังว่ามึงกะเพื่อน ๆ มึงคงเลิกเกลียดกูได้แล้ว
ขอบใจกุ๋ยกะท่อก ที่พยายามหาทางออกให้มันจบลงอย่าง Happy Ending โดยมีการเปรียบเทียบอย่างเห็นภาพ.. อ่านแล้วรู้ได้ถึงความเป็นมึง
ขอบใจ วิท กะ เซ็น กูรู้ว่ามึงเข้าใจกู... ( T_T ) ไม่ต้องอธิบายมาก... (ว่าแต่ว่า เซ็นมึงรู้รึยังว่ากล้องมึงถ่าย movie ไม่มีเสียงนะ... แล้วจะมันเหรอวะ ได้แต่ภาพนิ่งอิ อิ อิ)
ขอบใจฮอลล์ กูอยากเป็นอย่างมึงนะ นิ่ม ๆ เนิบ ๆ ไม่โวยวาย และเป็นกลาง ผ่อนหนักผ่อนเบา แต่กูทำไม่ได้หรอกหว่ะ (ถ้าทำได้คงไม่เกิดเรื่อง...)
ขอบใจ กุ๊กชัย กะ ป๋อง ที่ เข้ามาลงความเห็นสั้น ๆ แต่มีความหมายลึกซึ้ง...
ที่ลืมไม่ได้ ขอบใจชุ..... กับ กุ้ง... มาก ๆ นะจ๊ะ ที่เข้ามาบ่น ๆ แบบผู้หญิง ๆ และยังยอมพิมพ์ลงมาให้ได้รู้ว่า ชั้นอ่านอยู่นะยะ
แล้วทีนี้ก็มาถึงพวกไม่เอ่ยนาม กูก็รู้ว่าเป็นเพื่อน ๆ เรานี่แหละ จะเป็นใครไปได้ ที่ post มาดีก็ขอบใจที่อยากให้เพื่อน ๆ ไม่ทะเลาะกัน แต่ไอ้ที่ post มาไม่ดีก็กลับไปคิดใหม่นะ ไม่มีใครว่าอะไรหรอก ไม่อยากด่าให้เป็นเรื่อง เดี๋ยวจะเหมือนพวก pantip...
ท้ายสุดจริง ๆ ต้องขอบคุณ ภาวี กะ ต่อยอีกครั้ง ที่ทำให้มีที่ web ee43.com แห่งนี้เกิดขึ้นมา...
(มันประหยัดค่าใช้จ่ายในการโทรศัพท์มาก ๆ ลองคิดดูหากไม่มี web นี้ แล้วจะเคลียร์กันยังไง อยู่กันคนละมุมประเทศ)เนม [ 2002-10-20 01:56:00 ]
|
