เหตุผลของการ ขายตัวมติชนรายสัปดาห์
วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2547 ปีที่ 24 ฉบับที่ 1224
เมนูข้อมูล
นายดาต้า
เหตุผลของการ"ขายตัว
แล้วก็มีคนคิดแบบนี้ขึ้นมาในโลก
นักศึกษาสาววัย 18 ปี โรซี รีด แห่งคณะสังคมวิทยา มหาวิทยาลัยบริสทอล หาทางออกให้ปัญหาชีวิตของเธอด้วยวิธีการที่เหลือเชื่อ คือประกาศขายพรหมจรรย์ของเธอทางอินเทอร์เน็ต
ถ้ามองด้วยสายตาสวมแว่นจริยธรรมแบบไทยๆ สรุปได้ในความรู้สึกแรกว่า "เด็กคนนี้สิ้นคิด"
แต่ถ้าลองทบทวนเหตุผลของเธอ บางทีอาจจะรู้ "เอ๊ะ โรซีสิ้นคิดจริงหรือ"
โรซี รีด เป็นนักศึกษาเรียนดี แต่มีปัญหาเรื่องไม่มีเงินพอที่จะมาใช้ในเรื่องการศึกษา ค่าเรียนมหาวิทยาลัยแห่งนี้ปีละ 7,500 ปอนด์ต่อปี เธอกู้จากรัฐบาลได้แค่ 3,000 ปอนด์ต่อปี ที่ผ่านมาเธอทำงานสารพัดอย่างเพื่อหาเงินให้พอที่จะมาใช้กับการเรียน แต่ก็ไม่เคยพอ
เธอมานั่งคิด หากเรียนจนจบด้วยความลำบากยากเย็นกับการหาเงินให้พออาจจะทำให้เธอกังวลจนเสียการเรียน ไม่เพียงเท่านั้นหากอยู่ในสภาพนี้จนจบการศึกษาเธอจะต้องเป็นหนี้รัฐบาล 15,000 ปอนด์
จะทำอย่างไรให้สามารถทุ่มเทกับการเรียนได้โดยไม่ต้องกังวลกับการหาเงิน และจบแล้วไม่ต้องเป็นหนี้ให้เป็นภาระ
เธอมานั่งคิดว่า จะต้องขายอะไรสักอย่าง ที่เป็นของมีราคา และขายแล้วเธอสามารถทำอะไรต่ออะไรต่อไปได้โดยไม่ต้องมีสิ่งนั้นก็ได้
คำตอบมาลงตัวที่ "พรหมจรรย์" ของเธอ เพราะเป็นสิ่งเดียวที่เธอขายได้ราคาสูง และไม่มีผลอะไรกับเธอจากไม่มีมันอยู่
มันมีราคาจริงๆ เสียด้วย เพราะทันทีที่เธอประกาศขายผ่านอินเทอร์เน็ต มีผู้ชายอังกฤษเข้ามาเสนอราคากันถี่ยิบ แค่ 3 วันมีคนเสนอซื้อมาแล้ว 7,000 ราย ราคาเสนอสูงสุด ณ วันนั้นอยู่ที่ 10,000 ปอนด์ ถ้าเทียบเป็นเงินไทยก็ 700,000 บาท
แต่เธอยังไม่ขาย ยังเปิดประมูลพรหมจรรย์ของเธอต่อไป เพื่อให้ได้ราคาสูงสุด
คิดดูดีๆ เหตุผลของธอทำให้เกิดอาการ "อึ้ง" อยู่ไม่มากก็น้อย
พรหมจรรย์ของเธอมีราคาสำหรับคนที่จะซื้อจากเธอ แต่ไม่มีประโยชน์กับเธอ เธอจึงคิดขายมันเพื่อมีเงินมาทุ่มเทกับการเรียนโดยไม่ต้องกังวลกับการหาเงินในปัจจุบัน และหนี้สินในอนาคต
เธอคิดแบบนี้ "สิ้นคิด" กว่าเด็กไทยจริงหรือ
ก่อนหน้าที่มีสำรวจของสวนดุสิตโพล เรื่อง "นักเรียนขายตัว" โดยสอบถามนักเรียน ม.ปลาย ใน กทม. 2,614 คน ผลปรากฏว่า 50.35 เปอร์เซ็นต์บอกว่ารู้จักเพื่อนนักเรียนหญิงที่เสียตัวในวัยเรียน เมื่อถามว่ารู้จักกับเพื่อนนักเรียนหญิงที่ขายตัวในวัยเรียนหรือไม่ เด็กผู้ชายร้อยละ 11.49 ตอบว่ามี ขณะที่เด็กผู้หญิงยืนยันว่ามีร้อยละ 8.31
ซึ่งในสังคมทุกวันนี้ก็รู้ว่า นักเรียนนักศึกษาที่ขายตัวนั้นมีอยู่จริง บางกรณีครูเป็นเอเย่นต์หรือผู้ซื้อเสียเองด้วยซ้ำ
สวนดุสิตถามถึงเหตุผลของการขายตัว เด็กกลุ่มนี้ร้อยละ 52.15 ตอบว่าเพราะอยากไปซื้อของฟุ่มเฟือย ที่เหลือตอบว่ามีความจำเป็นเรื่องเงินที่ต้องใช้จ่ายจริงๆ ร้อยละ14.74
รักสนุก / อยากลอง ร้อยละ14.13 ค่านิยมที่มีอยู่แล้วในหมู่วัยรุ่นร้อยละ 8.10 มีปัญหาครอบครัวร้อยละ 6.63 มีปัญหาในเรื่องการเรียน ร้อยละ 1.74
ที่ประเทศอังกฤษมันแย่ ที่เด็กขึ้นหนึ่งอยากจะตั้งใจเรียน ต้องประกาศขายพรหมจรรย์ของตัวเองมาเป็นค่าใช้จ่าย โดยที่สังคมไม่รู้สึกอะไร
แต่มันแย่กว่าไหมสำหรับประเทศไทย ที่รู้กันอยู่เต็มตาว่าเด็กขายตัวเพราะคลั่งกับสินค้าฟุ่มเฟือย แล้วยังไม่คิดจะแก้ไขให้เป็นเรื่องเป็นราว
หน้า 30
ต่อย [ 2004-02-04 22:16:19 ]
|
