บทความ - 00015 : เสน่ห์ของผ้าขี้ริ้ว

เสน่ห์ของผ้าขี้ริ้ว

คัดลอกจากหนังสือ เสน่ห์ของผ้าขี้ริ้ว ของปิยโสภณ จากหนังสือเสน่ห์ผ้าขี้ริ้ว







1. ยอมสกปรกเพื่อให้สิ่งอื่นสะอาด




เสน่ห์ของคนอยู่ที่ยอมลำบากเพื่อให้ผู้อื่นเป็นสุข เช่น


พ่อแม่ยอมเหนื่อยลูกหลานสุขสบาย







2. ดูดซับความสกปรกได้ แต่ก็สลัดคราบสกปรกออกจากตัวได้ตลอดเวลา




เสน่ห์ของคนอยู่ที่รู้ตัวเองว่าสกปรก


ถึงเวลาต้องชำระล้างแล้ว มิใช่อมความสกปรกไว้แล้ว แกล้งบอกว่าตนเองสะอาด







3. เป็นผ้าที่สะอาดที่สุด ในขณะที่คนมองว่าสกปรกที่สุด




เหมือนคนที่หมั่นฝึกหัดขัดเกลาตนเอง


รู้จักถ่อมตนและอ่อนโยน ไม่โอหังอวดดีให้คนรังเกียจ หมั่นไส้ของคนอื่น


เขาก็จะเป็นคนมีคุณค่า


ไม่ว่ามาจากสกุลใด การศึกษามากหรือน้อยก็ตาม


ทำตัวให้เป็นผู้ใฝ่รู้แต่ไม่อวดรู้


เป็นเหมือนผ้าขี้ริ้วห่อทองให้ได้







4. แม้นว่าเป็นผ้าที่ไม่ราคา แต่ก็มีคุณค่าที่ยิ่งใหญ่ได้




เหมือนคนที่พยายามทำตนเองให้มีคุณค่า


ด้วยการทำงานทำตนเป็นประโยชน์ให้มีค่า ไม่งอมืองอเท้า


น้อยเนื้อต่ำใจในวาสนา


ชะตาชีวิต







5. ไม่เกี่ยงงอนว่าจะถูกใช้เช็ดถูอะไร




เหมือนคนที่ยอมตัวอาสาทำงานที่ได้รับมอบหมายโดยไม่ปริปากบ่น


รู้จักอาสาคน อาสางาน ไม่ว่าจะเป็นงานใด ๆ ก็ตาม ตั้งใจทำโดยไม่เกี่ยงงาน


รู้จักเสนอตัวทำงาน


มิใช่รอคอยแต่คำร้องขอ







6. ถูกใช้งานในที่สกปรกที่สุด เหมือนคนที่ยอมทำในสิ่งที่คนทั้งหลายรังเกียจ




ที่เขาเห็นว่าไร้ค่า เป็นงานชั้นต่ำ


แต่ก็ตั้งใจทำให้เป็นของมีค่าขึ้นมาได้ หรือยินดีในการบริการ


เหมือนคนที่เอิบอิ่มเมื่อชีวิตบริการรับใช้ผู้อื่น


รับใช้สังคม ดีใจเมื่อคนยินดีมาใช้บริการความรู้ความสามารถของตน


และยินดีที่จะเสนอตัวเข้าไปบริการ


มากกว่าที่จะคิดเข้าไปบริหาร แปลว่า ทำตัวให้เหมือนผ้าขี้ริ้วนั่นเอง







7. พอใจที่ได้อยู่เบื้องหลังความสะอาด




เหมือนคนต้องพอใจที่ได้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของคนอื่น


ต้องมีความพอใจที่จะทำงานปิดทองหลังพระ มีความสุข


และภูมิใจที่มอบความสำเร็จให้แก่คนอื่น


มีมากที่ผู้น้อยบางคนทำงานแล้ว ทำให้ผู้ใหญ่เล็กลง ในขณะที่ตนเองโตขึ้น







8. ทนทานต่อการขัดถูและซักล้าง ไม่เปราะบาง




เหมือนคนที่มีความอดทนไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคปัญหา


แม้จะเหน็ดเหนื่อยเพียงใดก็อดทนได้เพื่อให้สำเร็จประโยชน์สุขแก่ผู้อื่น


มีจิตใจหนักแน่นไม่เปราะบาง







9. แม้นจะถูกมองว่าเป็นผ้าขี้ริ้วแต่ก็ไม่ทำตัวให้ขี้เหร่




เหมือนคนที่รู้ตนเองว่า มีคนกำลังปรามาสสบประมาท


จะต้องตั้งใจเอาชนะอุปสรรคตรงนั้นให้ได้ ไม่พ่ายแพ้ตามคำปรามาสของคนอื่น


รู้ตัวตลอดว่ากำลังทำอะไรและให้มีกำลังใจในสิ่งนั้น


ที่สำคัญคือมองหาความสำคัญจากสิ่งที่คนมองไม่เห็น


ว่าสำคัญอย่างไรให้ได้


คือสามารถมองเห็นคุณค่าจากสิ่งที่คนทั้งหลายมองว่าไร้ค่า.......

ภาว กาจัน (ภาวี กุลจันทร์) [ 2001-05-24 00:00:00 ]