การเพาะพันธุ์ไม้ในใจเราแปลจากบทที่สามของหนังสือ
Touching Peace: Practicing the Art of Mindful Living
ของ Thich Nhat Hanh
ถ้าเราพิจารณาดูให้ดี เราจะพบว่าดอกไม้แต่ละดอกนั้น ล้วนเติบโตขึ้นมาได้ด้วยปัจจัยหลายอย่างที่ไม่ได้เป็นส่วนประกอบของดอกไม้เอง อาทิเช่น แสงแดด, ฝน, ดิน, ปุ๋ย, อากาศ, และระยะเวลาในการเติบโต ถ้าเราพิจารณาอย่างถี่ถ้วนต่อไปอีก เราจะสังเกตได้ว่าดอกไม้นั้นในไม่ช้าไม่นานมันก็จะต้องเหี่ยวแห้งแล้วกลายเป็นปุ๋ยในดินต่อไป หากเราไม่ตระหนักถึงข้อเท็จจริงข้อนี้ เราก็อาจจะเตรียมใจรับไม่ทันยามที่มันร่วงโรยลงไป ทีนี้ลองหันมาพิจารณาดูปุ๋ยบ้าง ปุ๋ยเองนั้นในไม่ช้าไม่นานมันก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของดอกไม้ที่เจริญพันธุ์ขึ้นมาใหม่ ในที่สุดแล้วเราก็จะเรียนรู้ว่าทั้งดอกไม้และปุ๋ยต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน ชาวสวนที่ดีนั้นจะเห็นคุณค่าของดอกไม้ที่ตายไปกลายเป็นปุ๋ย เพราะเขารู้ว่าเขาสามารถที่จะเปลี่ยนมันให้เป็นดอกดาวเรือง ดอกกุหลาบ หรือดอกไม้ที่สวยงามชนิดอื่นๆ ได้
ทีนี้ถ้าเราย้อนกลับมาพิจารณาตัวเราบ้าง เราจะเห็นทั้งปุ๋ยและซากขยะเน่าเสียในตัวเราเอง พวกเราแต่ละคนล้วนเคยมีความโกรธ, ความเกลียด, ความหดหู่ท้อแท้, ความมีทิฐฐิมานะ หรือรูปแบบอื่นๆ ของซากขยะเน่าเหม็นในตัวเรา แต่เราไม่จำเป็นต้องไปหวาดกลัวกับสิ่งเหล่านี้ที่เรามีอยู่เลย ชาวสวนที่ดีเขามีวิธีที่เปลี่ยนปุ๋ยให้กลายเป็นดอกไม้ได้ เราเองก็สามารถเรียนรู้ศิลปะในการเปลี่ยนแปลงความโกรธ, ความหดหู่ท้อแท้, ความมีทิฐฐิมานะ ให้กลายเป็นความรักและความเข้าใจได้เช่นกัน และการทำสมาธินั่นเองที่จะช่วยให้เราทำภารกิจนี้ให้ลุล่วงไปได้
ตามหลักจิตวิทยาเชิงพุทธนั้น จิตใจของเราแบ่งออกได้เป็นสองส่วนเหมือนบ้านที่มีสองชั้น ชั้นบนคือห้องรับแขกหรือห้องนั่งเล่นซึ่งเราเรียกมันว่า
ต่อย [ 2004-10-04 21:32:06 ]
|
