"นิทาน" (บ้านของก้อนเมฆ) : Karมิยะ
- ล้อจักรยาน หมุน หมุน
หมูตัวน้อยกำลังปั่น ปั่น ปั่น
ฟ้าใส ใส เมฆขาว ขาว
ยอดหญ้าเอนพลิ้ว พลิ้ว
- "หมูน้อย เธอจะไปไหน"
นกกระจอกบินร่อนมาเกาะถาม
หมูน้อยปั่น ปั่นช้าลงก่อนก้มหน้ามาตอบ
"ฉันจะไปตามหาความ รู้ ที่บ้านของก้อนเมฆ"
"บ้านของก้อนเมฆอยู่ไกลมั้ย"
นกกระจอกถาม
"ไม่รู้สิ ฉันต้องไปถึงก่อนถึงจะตอบเธอได้"
- นกกระจอกบินจากไป
เจ้าหมูน้อยยังปั่นต่อ
ดวงตาเป็นประกาย
รอยยิ้มเบิกบาน
- ผีเสื้อปีกสวยบินมาเกาะ
ถามคำถามไม่ผิดจากนกกระจอก
หมูน้อยก็ตอบแบบเดียวกัน
"ฉันจะไปตามหาความรู้ ที่บ้านของก้อนเมฆ"
ผีเสื้อถามอย่างสงสัย
"บ้านของก้อนเมฆต้องอยู่บนฟ้า...
เธอขี่จักรยานอย่างนี้จะไปถึงได้อย่างไร"
- หมูน้อยจนคำตอบ
ผีเสื้อแสนสวยบินจากไป
- หมูน้อยสงสัย
เขาจะไปถึงบ้านก้อนเมฆ
ด้วยจักรยานได้อย่างไร...
ถึงสงสัย เขาก็ยังไม่หยุดปั่น ปั่น
- ล้อจักรยานหมุน หมุน
หมูน้อยยังไม่หยุดปั่น ปั่น
ความสงสัยไม่อาจทำให้ถึงที่หมาย
การปั่น ปั่นเช่นนี้
อย่างน้อยก็ทำให้เขาได้เดินทาง
- แมลงปอปีกใสมาเกาะหน้ารถ
ถามคำถามเดียวกับนกกระจอก
พอได้คำตอบแรก ก็ถามต่อเหมือนผีเสื้อ
"เธอจะขี่จักรยานไปบ้านของก้อนเมฆได้อย่างไร"
คราวนี้หมูน้อยมีคำตอบ
"แล้วมีใครบอกเธอหรือ…
ว่าบ้านของก้อนเมฆต้องอยู่บนฟ้า…
ใครคนนั้นเคยไปถึงตั้งแต่เมื่อไหร่"
- แมลงปอตอบไม่ถูก
คำถามนี้เป็นเพียงความคิด
ตนเองไม่รู้จักกระทั่ง บ้านของก้อนเมฆ
จะให้เคยไป หรือ รู้จักคนที่ไปถึงได้อย่างไร
- หมูน้อยยังปั่น ปั่น
แดดแรง ร้อน ร้อน
หมูน้อยเหนื่อย แต่ยังไม่หยุดปั่น
- ไม่นานก็มีตั๊กแตนกระโดดมาเกาะหน้ารถ
คำถามเดิมมีมาอีกครา
"เธอจะไปไหนหมูน้อย"
"ฉันจะไปตามหาความรู้ ที่บ้านของก้อนเมฆ" "อ้อ..."
ตั๊กแตนทรงภูมิปัญญาพูดผิดจากผู้อื่น
"แล้วเธอรู้มั้ยว่าบ้านของก้อนเมฆอยู่ที่ไหน"
"ไม่รู้หรอก แต่ฉันมั่นใจว่าต้องหาเจอ"
หมูน้อยตอบอย่างมุ่งมั่น
"เธอจะควานหา โดยการปั่นจักรยาน…
แบบไม่มีจุดหมาย ทิศทางอย่างนั้นหรือ..."
"ฉันมั่นใจ"
หมูน้อยไม่กลัว
"ถ้าทำอย่างนั้น เธอก็จะทำได้เพียง…
เดินทางอย่างเปล่าประโยชน์ไปทั่วโลก"
"แล้วฉันควรทำอย่างไร"
เป็นครั้งแรกที่หมูน้อยเอ่ยปากถาม
คำถามที่เกิดประโยชน์แก่ตนเอง
- ตั๊กแตนตอบ
"เธอต้องหาให้ได้ก่อน ว่าก้อนเมฆ…
เกิดมาจากไหน...ถ้าเธอตามรู้ จนเห็น
ที่เกิดของก้อนเมฆ...
เธอก็จะรู้...บ้านของก้อนเมฆอยู่ที่ไหน"
- ตั๊กแตนจากไป
หมูน้อยสงสัย...
จะตามดูการเกิดของก้อนเมฆอย่างไร
..ความสงสัยไม่ทำให้รู้ได้...
..อยากรู้ต้อง ดู เอง…
- หมูน้อยปั่น ปั่น ปั่น
ไม่หยุด
อยากรู้ก้อนเมฆเกิดอย่างไร
ก็ต้อง ตามดู ก้อนเมฆ
- คราวนี้หมูน้อยปั่นจักรยาน
อย่างมีจุดหมาย
ตามดูเมฆขาวที่ลอยบนฟ้า
ไม่ว่าเมฆเคลื่อนที่ไปไหน
เปลี่ยนแปลงอย่างไร
หมูน้อยตามดูไม่ลดละ
- เมฆขาวลอยตัวพบเพื่อนพ้อง
เกาะกลุ่มหนาแน่นเข้า
สีขาวกลายเป็นมืดครึ้ม
หมูน้อยปั่นจักรยานตามดู
ไม่คลาดคลา
- เมฆหนาแน่น ลอยต่ำ
จนเหมือนจะเอื้อมถึง
หมูน้อยเพิ่งมองเห็นกลุ่มเมฆ
ใกล้ชัดถนัดตา
- ไม่นานเลย
หมู่เมฆกลั่นตัวเป็นฝน
ห่าใหญ่
- ฝนแรกสาดซัด
หมูน้อย...
- ล้อจักรยานหยุดหมุน
หมูน้อยยืนนิ่ง
ทั้งร่างอาบฝนเปียกปอน
- รอยยิ้มปีติแก่ใจ
บ้านของก้อนเมฆ
อยู่ไหน
ไม่ใช่ปัญหา
- ความรู้ ที่แสวงหา
จะพบได้อย่างไร
ไม่จำเป็นแล้ว
- เมื่อเมฆกลั่นตัวเป็นฝน
แล้วเมฆจะเกิดจากสิ่งใด
รู้ ปลายก็ รู้ ต้น
รู้ที่เกิดแล้วยากอะไร...
จะตามเข้าให้ถึง
บ้านของก้อนเมฆ
ธรรมะใกล้ตัว ฉบับที่ ๐๑๓ พฤหัสบดีที่ ๐๕ เมษายน ๒๕๕๐
ต่อย [ 2007-04-09 13:37:06 ]
|
