รู้มั้ยผมเป็นใคร .... สะจายดี
ที่ช่องออกบัตรที่นั่งผู้โดยสารเครื่องบินในวันที่มีผู้โดยสารต่อคิวยาวมากเป็นพิเศษเพราะวันต่อไปเป็นวันหยุดราชการหลายวันติดต่อกัน
พนักงานออกบัตรที่นั่งพยายามที่จะทำงานให้เป็นที่ถูกใจแก่ผู้โดยสารทุกคน
โดยการพูดจาอย่างสุภาพ และทำงานโดยรวดเร็ว
แต่ถึงกระนั้นผู้โดยสารที่อยู่ในคิวแถว ก็ยังมีท่าทีกระวนกระวาย
ต่างชะเง้อชะแง้ดูว่าเมื่อไหร่จะถึงคิวของตัวเองสักที
ผู้โดยสารชายคนหนึ่ง เดินมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ มาจากมุมไหน
ไม่มีใครสังเกตุทัน ขอให้พนักงานหญิงคนนั้นออกบัตรที่นั่งให้เขาก่อนโดยด่วน
พนักงานสาวหายใจเข้าปอดอย่างแรง พยายามระงับอารมณ์โกรธ แล้วพูดอย่างสุภาพว่า
"คุณขา ใครใครเขาก็ต่อแถวเรียงคิวเป็นระเบียบนะคะ
ดิฉันไม่สามารถจัดการให้คุณก่อนหรอกค่ะ กรุณาไปต่อแถวเหมือนคนอื่นๆเถอะค่ะ"
ชายผู้นั้นหน้าแดงกล่ำด้วย พูดเสียงดังด้วยความโกรธว่า
"คุณรู้หรือเปล่า ว่าผมเป็นใคร?"
พนักงานสาวหันไปมองหน้าผู้โดยสารคนนั้น หายใจเข้าแรงๆอีกครั้ง
แล้วกดสวิทช์ไมโครโฟน พูดประกาศออกไปว่า
"ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ
ขณะนี้มีชายคนหนึ่งอยู่ที่ช่องออกบัตรที่นั่งผู้โดยสารหมายเลข 13
ไม่ทราบว่าตนเองเป็นใคร ถ้าท่านผู้โดยสารคนใดสามารถให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ได้
กรุณาแสดงตนต่อเจ้าหน้าที่ด้วยค่ะ ขอบคุณ"
แล้วต่อด้วยภาษาอังกฤษว่า
"Attention please! There is a man at the ticket counter No:13 who does not
know who he is. Anyone who may be able to identify this man is asked to
please step forward and identify him. Thank you".
ชายผู้นั้นรู้สึกอับอายขายหน้าไม่รู้จะทำอย่างไรดี นอกจากด่ากลับไปว่า
"ยัดฯ you!!!- .....กะแม่ง"
พนักงานสาวก็สวนกลับทันควันด้วยเสียงอันสุภาพว่า
"นั่นก็ยังไม่ทราบว่าชาติหน้าตอนค่ำๆจะถึงคิวคุณหรือไม่
ต้องต่อคิวเหมือนกันนะค่ะ"
