รูปภาพ ชื่อ - 00241 : --> เที่ยวครั้งนี้ ไม่มีตัวสะกด <---

EE43 : กระทู้ : รวมรูป : เนื้อหา บทความ : บทบรรณาธิการ : รายชื่อ : check mail ee43

--> เที่ยวครั้งนี้ ไม่มีตัวสะกด <---

=======================================================================================
เรื่องเล่า : เด็กชายกุ๋ย
ภาพประกอบ : TokYo
สถานที่ : กำแพงเพชร พิษณุโลก และ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
=======================================================================================

........แดดอ่อนๆ ตอนบ่าย แก่ๆ .....
กะเหรี่ยงชายคนหนึ่ง วิ่งหน้าตาตื่นลงจากภูเขา...!!!!


เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:28:24 ]


ความคิดเห็นที่ 1

วันนี้อ้ายแป้บจึงต้องขึ้นภูเขาไปให้สูงขึ้นและเข้าป่าลึกขึ้นมากกว่าทุกครั้ง เพื่อจะได้หาของป่ามาขายได้เยอะขึ้น
(เพราะใฝ่ฝันมานานแล้วว่า อยากจะเป็น

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:30:28 ]


ความคิดเห็นที่ 2

อ้ายแป้บพาตำรวจหลายสิบนาย ข้ามภูเขาลูกแล้วลูกเล่า ก็ไม่ถึงซักที จนผู้กองเริ่มหมดแรง..

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:30:54 ]


ความคิดเห็นที่ 3

ทริปนี้ เป็นอีกทริปหนึ่ง ที่เด็กชายกุ๋ย ตื่นเต้นดีใจมากเป็นพิเศษ ที่จะมีโอกาสได้แวะไปเที่ยวมุดถ้ำ สำรวจถ้ำมืดๆ ที่จังหวัดพิษณุโลก
ก่อนจะได้ไปเที่ยวจังหวัดชายแดนไทย-พม่า ทางฝั่งตะวันตกของไทยที่ อ.แม่สอด จ.ตาก เพื่อไปเที่ยวในตลาดสดแม่สอดยามรุ่งเช้าและสำรวจปลาในแหล่งน้ำธรรมชาติกันต่อ ..
จนถึงกับ " แม้ว่าตูจะต้องลางานไป ตูก็ยอมฟระ!!... "

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:31:31 ]


ความคิดเห็นที่ 4

เด็กชายกุ๋ย ไม่ลืมที่จะโทรไปชวน แนวร่วมบ้าอีกคนหนึ่ง ที่บ้านฉาง ว่า " ถ้าเมิงต้องลางาน เมิงจะไปด้วยหรือไม่?"
แล้วก็ได้รับคำตอบที่ไม่ทำให้ผิดหวัง เพราะไอ้พวกบ้ามักจะทำอะไรบ้าๆเสมอ...

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:32:04 ]


ความคิดเห็นที่ 5

เด็กชายกุ๋ย กับ ท่อกโย่ จึงหอบข้าวของมาขอนอนเบียดกับ "พงษ์น้อย" (รุ่นน้องในบริษัทที่ถูกส่งมาอบรมในกรุงเทพฯพอดี)ในโรงแรมจิ้งหรีดแห่งหนึ่ง ย่านสะพานควาย
ก่อนจะตื่นออกไปรวมพล กับ นณณ์และพี่เอก เพื่อนร่วมทริปอีกสองคน ที่จุดนัดหมายตั้งแต่เช้ามืด..

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:33:16 ]


ความคิดเห็นที่ 6

พวกเราออกเดินทางจาก กรุงเทพฯ กันตั้งแต่เช้า มุ่งตรงสู่ จ.กำแพงเพชร เพราะ นณณ์จะต้องแวะเข้าไปทำงาน ในโรงงานก่อน
จึง ปล่อยพวกเราทิ้งไว้ที่ สะพานข้ามแม่น้ำปิง ให้สำรวจปลาไปพลางๆก่อน..

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:34:00 ]


ความคิดเห็นที่ 7

แม่น้ำปิง มีต้นน้ำอยู่ที่ดอยถ้วย ในเทือกเขาแดนลาว อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ โน่นแน่ะ..
แล้วก็ไหลผ่าน เมืองเชียงใหม่ ลำพูน ลงมาเข้าเขตจังหวัดตากแล้วไปบรรจบกับแม่น้ำวังที่ อำเภอบ้านตาก แล้วจึงไหลลงมาผ่านอำเภอเมืองกำแพงเพชรแห่งนี้
ก่อนจะไหลไปบรรจบกับแม่น้ำน่านที่จังหวัดนครสวรรค์รวมเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา งัยล่ะ?

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:34:23 ]


ความคิดเห็นที่ 8

การสำรวจปลาในครั้งนี้ มีของเล่นใหม่มาให้ลอง นั่นคือ "แหฝรั่ง" ที่มีลักษณะแปลกตา แต่กลับใช้งานง่ายอย่างไม่น่าเชื่อ
เด็กชายกุ๋ยกับท่อกโย่ จึงผลัดกันฝึกซ้อม ทอดแห หาปลา กันอย่างสนุกสนานโดยมีพี่เอก คอยให้กำลังใจอยู่บนฝั่ง

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:34:49 ]


ความคิดเห็นที่ 9

กว่าจะมีปลาติดแหขึ้นมาในแต่ละครั้ง ก็ต้องลุ้นกันแทบแย่..เพราะเห็นๆ อยู่ว่า แหครอบปลา แต่ ปลาก็หาทางรอดหนีออกไปได้หลายครั้ง..
จนดูเหมือนว่า แหฝรั่ง ไม่ค่อยจะเหมาะกับปลาไทยอย่างพวกปลาตะพาก(Hypsibarbus wetmorei)
หรือ ปลาขี้ยอก(Mystacoleucus marginatus) ในแม่น้ำปิงตื้นๆแค่หัวเข่า แบบนี้ซักเท่าไหร่นัก?

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:35:09 ]


ความคิดเห็นที่ 10

หลังจากพยายามกันอยู่สักพัก เรี่ยวแรงก็เริ่มถดถอย ความหิวเริ่มมาร้องเรียกหา จนมองเห็นปลาที่ว่ายอยู่ใต้น้ำกลายเป็นลูกชิ้นปลาในหม้อสุกี้ไปแล้ว..
เลยต้องเดินออกมาหาอะไรยัดท้องซะหน่อยแล้ว เด็กชายกุ๋ยกับท่อกโย่ เดินไปเรื่อยๆ จนเจอแม่ค้าขายกับข้าวน่ากินหลายอย่าง เรียงรายอยู่ในหม้อเต็มไปหมด.. แต่ดันไม่มีข้าวขายซะนี่..เวง -_-'

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:35:37 ]


ความคิดเห็นที่ 11

แต่ก็เป็นความน่ารักของคนกำแพงเพชร ที่เห็นว่าพวกเราหิวกัน ก็เลยยอมสละข้าว ที่เตรียมมาในปิ่นโตสำหรับมื้อกลางวันของตัวเอง ให้กับพวกเรากินกันซะจนอิ่มแปร้ พุงปลิ้นเลยทีเดียว
กับข้าวที่นี่อร่อยมาก รู้สึกจะเป็นยอดผักหวานต้มอะไรสักอย่างนี่แหล่ะ(จำไม่ได้แล้ว) อร่อยมากๆๆ (นึกแล้วยังน้ำลายไหลอยู่เลย)

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:36:10 ]


ความคิดเห็นที่ 12

ปรี๊น ปรี๊นนนนน !!! เสียงแตรรถจี๊บสีทอง ดังมาแต่ไกล...ขณะที่ผมกำลังพิจารณาปลาช่อนที่ทอดแหได้อย่างละเอียด..
นณณ์กลับมารับพวกเราก่อนเวลาที่นัดหมายไว้ เพื่อจะได้รีบมุ่งหน้าไป มุดถ้ำพระวังแดงกันต่อที่พิษณุโลก
นณณ์เคยมาที่ถ้ำแห่งนี้หลายครั้งแล้ว จึงดูชำนาญเส้นทางมากเป็นพิเศษ

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:36:29 ]


ความคิดเห็นที่ 13

ถ้ำพระวังแดง ตั้งอยู่ในที่ทำการอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง อ.เนินมะปราง จ.พิษณุโลก
เป็นถ้ำที่ยาวและใหญ่เชื่อมต่อกันหลายถ้ำ จนมีความยาวกว่า ๑๒ กิโลเมตร ซึ่งถือว่าเป็นถ้ำที่ยาวมาก ภายในมีลำห้วยไหลอยู่ด้านล่าง
ซึ่งภายในลำห้วยใต้ถ้ำนี้เอง ที่มีสิ่งที่น่าสนใจรอพวกเราอยู่....

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:37:10 ]


ความคิดเห็นที่ 14

นี่ถ้าไม่ได้รับการอนุญาตจากเจ้าหน้าที่ ให้เจ้ารถจี๊บสีทอง(ขับเคลื่อนสี่ล้อ) พาพวกเราขึ้นไปได้ละก็ คงต้องเดินขึ้นเขาไปกันจนเมื่อยตุ้มแน่ๆ
ระหว่างทางเดินเล็กๆ ที่พาพวกเราไปสู่ปากถ้ำนั้น นายท่อกโย่ก็ทรุดตัวลงนั่งนิ่งๆ ทำสัญญาณมือบอกพวกเราว่าเจอสัตว์อะไรซักอย่างแน่ๆ

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:37:30 ]


ความคิดเห็นที่ 15

และมันก็คือ เจ้าจิ้งเหลนภูเขาอินเดีย(Sphenomorphus indicus) นั่นเอง เป็นจิ้งเหลนที่มีลักษณะคล้ายๆ จิ้งเหลนบ้านทั่วไปนี่แหล่ะ
แต่แถบสีดำคมเข้ม ที่คาดจากตาผ่านข้างลำตัวไปจนถึงหาง ทำให้ดูเป็นจิ้งเหลนที่สง่างามน่ารักมากยิ่งนัก สำหรับเด็กชายกุ๋ย (เกิดมาก็เพิ่งจะเคยเห็นจิ้งเหลนชนิดนี้เป็นครั้งแรกนี่แหล่ะ)

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:37:53 ]


ความคิดเห็นที่ 16

ยิ่งเข้าใกล้ปากถ้ำมากเท่าไหร่ ความตื่นเต้นก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเป็นทวีคูณ
บริเวณหน้าปากถ้ำจะเป็นแอ่งน้ำกว้างใหญ่ ห่างจากปากถ้ำเล็กน้อย จะมีบานประตูไม้ปิดปากทางเข้าถ้ำ ล็อคกุญแจอยู่

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:38:29 ]


ความคิดเห็นที่ 17

ทันทีที่เปิดประตูออกมาก็จะพบทางเข้าถ้ำที่มีแต่โขดหินลดหลั่นลงไปท่ามกลางความมืดสนิท ไฟฉายถูกเริ่มทำหน้าที่แล้ว เพราะเมื่อเข้าไปอยู่ในถ้ำแล้ว มันมืดสนิทดีจริงๆ
พบ กบอ่องเล็ก(Rana nigrovittata) ออกมานั่งยิ้มรอ ต้อนรับอยู่หลังประตูทางเข้า อากาศที่เย็นยะเยือก เสียงน้ำไหลภายใต้ห้องโถงขนาดใหญ่ ที่มีหินงอกหินย้อยประดับอยู่โดยรอบผนังถ้ำอย่างแสนงดงาม แทบจะตรึงความรู้สึกของเด็กชายกุ๋ยให้ซึมซับความงดงามของธรรมชาติเข้าไปจนแทบจะสำลัก..

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:39:12 ]


ความคิดเห็นที่ 18

" เจอแล้ว!!! เจอแล้ว!!! "
เสียง นณณ์ร้องเรียกพวกเรา ให้ตามไปดูลูกปลาพลวงถ้ำ(Neolissochilus subterraneus) สีขาวอมชมพู แสนน่ารัก ออกมาว่ายน้ำทักทาย
ปลาพลวงถ้ำ เป็นปลาที่มีลักษณะแตกต่างจากปลาพลวงปกติทั่วไป ที่เคยเห็นกันคือ จะมีดวงตาที่เล็กลงกว่าอย่างชัดเจน และสีของลำตัวก็อ่อนกว่า จนเป็นสีชมพูจางๆ ปนกับสีเทาอ่อนๆ

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:40:02 ]


ความคิดเห็นที่ 19

เนื่องจากจำเป็นจะต้องปรับตัวให้เหมาะกับการดำรงชีวิตภายในถ้ำที่มืดมิดสนิทแบบนี้ สีของลำตัว และ ดวงตา จึงไม่ใช่สิ่งจำเป็นสำหรับมันนัก
เหลือเพียงหนวดและครีบที่ใช้สัมผัสระหว่างแหวกว่ายฝ่าสายน้ำหากินขี้ค้างคาวเป็นอาหารไปวันๆเท่านั้น

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:40:25 ]


ความคิดเห็นที่ 20

นอกจากนี้ พวกเรายังจะได้พบกับ ปลาค้อถ้ำพระวังแดง(Schistura speisi) ซึ่งเป็นปลาขนาดเล็กกว่าปลาพลวงถ้ำ เพราะมีขนาดลำตัวประมาณ ๑๕ เซนติเมตร เท่านั้น
ปลาทั้งสองชนิดนี้ พบได้ที่นี่ที่เดียวในโลกนี้ และปัจจุบันกำลังมีแนวโน้มจะลดลงไปเรื่อยๆ หากไม่รับการดูแลที่ถูกต้องเหมาะสม

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:40:56 ]


ความคิดเห็นที่ 21

แต่ก็ยังถือว่าโชคดีอยู่บ้าง ที่ขณะนี้หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวงที่ ๕ ได้พยายามแจ้งชาวบ้านและสั่งห้ามจับปลาบริโภค หรือจับขายเด็ดขาด เนื่องจากเป็นการกระทำที่ผิดกฏหมายเพราะปลาเหล่านี้ เป็นสัตว์คุ้มครองที่มีแนวโน้มอาจจะสูญพันธุ์ได้ในอนาคต ซึ่งก็คงต้องฝากความหวังไว้กับความเข้มงวดของเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวงและชาวบ้านในพื้นที่ ให้ช่วยกันปกป้องรักษา อนุรักษ์ปลาถ้ำเหล่านี้ไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้..
2005-03-15 10:12:25

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:41:18 ]


ความคิดเห็นที่ 22

พวกเราชื่นชมปลาถ้ำกันอยู่พักใหญ่(แบบรบกวนเค้าให้น้อยที่สุด เท่าที่จะทำได้) จนลืมดูเวลากันไปเลยทีเดียว เพราะมารู้ตัวอีกทีฟ้าก็มืดซะแล้ว
พวกเราค่อยๆ เดินกลับออกมาจากถ้ำ ก็มีเจ้าจิ้งจกดิน(Dixonius siamensis) ออกมาส่งขึ้นรถ

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:41:55 ]


ความคิดเห็นที่ 23

จิ้งจกดิน เป็นจิ้งจกป่าที่มักจะหากินอยู่พื้นดิน ในเวลาค่ำคืน จึงทำให้คนทั่วไปไม่ค่อยพบเห็นมันได้ง่ายนัก เพราะตอนกลางวันมันก็จะหาที่ซุกซ่อนตามใต้ซอกหินซอกดินต่างๆ เพื่อพักผ่อนหลับนอน

เจ้าพวกนี้ มีชีวิตส่วนใหญ่อยู่กับพื้นดิน ประสิทธิภาพในการปีนป่ายจึงไม่ค่อยจำเป็นนัก ดังนั้น ลักษณะของนิ้วเท้าจึงแตกต่างไปจากจิ้งจกบ้านทั่วๆไป คือ จะมีแผ่นยึดเกาะดูคล้ายแผ่นกลมๆ แค่บริเวณปลายนิ้วเท่านั้น เพื่อให้พอปีนป่ายได้บ้างแต่ก็ไม่ถึงกับดีนัก เหมือนกับจิ้งจกหิน หรือ จิ้งจกบ้านที่จำเป็นจะต้องปีนป่ายซะเป็นส่วนใหญ่

พวกเรากลับเข้าไปลาเจ้าหน้าที่ และพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ กันอย่างสนุกสนานเป็นกันเอง ก่อนจะมุ่งหน้าสู่ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก กันต่อไป..
2005-03-15 10:13:29
2005-03-15 11:09:48

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:42:16 ]


ความคิดเห็นที่ 24

เส้นทางคดเคี้ยว ขึ้นลง บวกกับ ช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนจากความเหนื่อยล้า ที่ไปมุดปีนถ้ำกันมา ทำให้ทุกคนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว
ก็เหลือแต่เพียง เจ้านณณ์ที่ทำหน้าที่ขับรถ นั่งตาแป๋วอยู่คนเดียว เด็กชายกุ๋ยตกใจตื่นขึ้นมาได้ก็พยายามหาเรื่องชวนคุย ไปตลอดทาง ขำบ้าง ฝืดบ้าง สนุกบ้าง น่ารำคาญบ้าง
จนทุกๆคนตื่นกันหมด ก็เกือบจะถึง อำเภอแม่สอดแล้ว..

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:42:41 ]


ความคิดเห็นที่ 25

ถ้าพูดถึงอำเภอแม่สอดแห่งนี้ อ้ายแป้บ เคยเล่าให้เด็กชายกุ๋ยฟังว่า เมื่อก่อนนี้ บรรพบุรุษของอ้ายแป้บ(ชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยง) ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานทำมาหากินที่ อ.แม่สอดนี้แหล่ะ
แต่ตอนนั้น เค้าเรียกชื่อ หมู่บ้านนี้ว่า "บ้านพะหน่อแก

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:43:05 ]


ความคิดเห็นที่ 26

พวกเราเข้าพักกันกลางดึกที่ โรงแรมเล็กๆ แห่งหนึ่ง ก่อนถึง อำเภอแม่สอด เพื่อพักผ่อนกัน ก่อนจะออกไปตลาดสดกันตั้งแต่เช้ามืด
เนื่องจากอำเภอแม่สอด ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ที่พัดมาจากมหาสมุทรอินเดีย และทะเลอันดามัน แบบเต็มๆ
เพราะมีเทือกเขาถนนธงชัย ยืนตัวปะทะขวางกั้นลมมรสุมเอาไว้ จึงทำให้สภาพอากาศของเช้าวันนี้ ค่อนข้างจะเย็นสบายมาก จนเหมือนกับ เป็นเมืองที่ติดแอร์ไปทั้งเมืองเลยก็ว่าได้..

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:44:48 ]


ความคิดเห็นที่ 27

บรรยากาศในตลาดสด ตอนเช้าๆ อย่างนี้ ค่อนข้างคึกคักมาก มีทั้งคนไทยและคนพม่า นำของมาขายกันอย่างมากมาย
จะสังเกตุคนพม่าได้ไม่ยากนัก จากแป้งที่หน้า ที่ดูแล้วสวยงามแปลกตาดีเหมือนกัน

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:45:15 ]


ความคิดเห็นที่ 28

เป็นความชอบและความสุขส่วนตัว กับการออกมาเดินดูตลาดสด ตอนเช้าๆ ในพื้นที่นั้นๆ ว่า พวกเค้ากินอะไรกันบ้าง? พูดจากันยังไง? แต่งตัวกันยังไง?
แต่คราวนี้ รู้สึกว่า พวกเราจะมุ่งเน้นไปที่ ปลาน้ำจืดที่ถูกจับนำมาขายจากฝั่งพม่ากันมากกว่า..เพราะจะพบเห็นปลาแปลกๆ ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนมากมาย..
และ ก็ซื้อติดมือกลับมาเป็นตัวอย่างหลายชนิด รวมถึงเจ้าปลาสวายประหลาด(Pangasius cf. pangasius) ตัวใหญ่เกือบห้ากิโลที่ยอมซื้อแบกมาด้วย..
2005-03-15 11:07:52

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:45:41 ]


ความคิดเห็นที่ 29

แม้ว่า ตลาดเช้าวันนี้ จะมีปลาขายมากมาย แต่ชาวบ้านแถวๆ นั้น กลับบอกว่า วันนี้ถือว่ามีปลามาขายน้อยมาก..และแนะนำว่า หากได้ปลาจากฝั่งพม่ามาขายจริงๆ น่าจะลองไปดูที่ตลาดริมเมยดู อาจจะโชคดี เจอปลาที่ต้องการก็ได้..

....พวกเราจึงรีบมุ่งหน้าไปยัง ตลาดริมเมย กันทันที
2005-03-15 10:16:20

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:46:11 ]


ความคิดเห็นที่ 30

แม่น้ำเมย เป็นเส้นกั้นเขตแดนไทยกับพม่า ที่วันนี้ มีน้ำอยู่น้อยมาก จนสามารถวิ่งข้ามได้เลย(มีพม่าเดินข้ามไปมา มากมาย) ดูแล้วเป็นแม่น้ำที่สกปรกมาก เต็มไปด้วยขยะ อย่างน่าเสียดายที่น่าจะนำมาใช้ประโยชน์ได้มากกว่านี้ ชาวพม่าที่ข้ามมาอาศัยอยู่ที่ริมแม่น้ำเมย ฝั่งไทย ก็อยู่กันอย่างไม่ค่อยสวยงามนัก
แม่น้ำเมย มีต้นน้ำอยู่ที่บ้านมอเกอในอำเภอพบพระ แล้วไหลผ่าน อ.แม่สอด อ.แม่ระมาด และ อ.ท่าสองยาง ไปจนถึงจังหวัดแม่ฮ่องสอน แล้วไหลไปบรรจบกับแม่น้ำสาละวิน ก่อนจะไหลกลับเข้าไปในเขตพม่าลงที่อ่าวมะตะบัน

...หลังจากถ่ายรูปกันจนพอใจแล้ว ก็มุ่งหน้ากลับไปเก็บของที่โรงแรม ก่อนจะเดินทางต่อไปยัง ห้วยแม่ละเมา......
2005-03-15 09:13:54

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:46:35 ]


ความคิดเห็นที่ 31

ห้วยแม่ละเมา เป็นลำห้วยขนาดใหญ่ ที่มีน้ำไหลตลอดปี เป็นลุ่มน้ำสาขาของลุ่มน้ำสาละวิน ที่ยังคงความสมบูรณ์และความหลากหลายทางชีวภาพสูงมาก อย่างไม่น่าเชื่อ
พวกเราจอดรถกลางสะพานข้ามห้วยแม่ละเมา มองลงไปยังลำห้วย ก็เห็นเป็นเพียงแค่ห้วยตื้นๆ เท่านั้น แต่เบื้องล่าง ก็ยังมีพี่โทนี่ กำลังสำรวจปลารอพวกเราอยู่นั่นเอง
พี่โทนี่ ก็เป็นอีกหนึ่งแฟนพันธุ์แท้ปลาไทย ที่อยู่ระดับต้นๆ ของไทยและโลก ที่ชีวิตมอบให้กับการมุ่งมั่นตั้งใจศึกษาปลาได้อย่างน่ายกย่องนับถือคนหนึ่ง

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:46:59 ]


ความคิดเห็นที่ 32

พวกเราเข้าไปทักทายพี่โทนี่ แล้วก็ดูปลาหลากหลายชนิดที่พี่โทนี่สำรวจพบ ไม่ว่าจะเป็นปลาแค้ขี้หมู(Erethistes mesotensis) ปลาน้ำหมึก ปลาแป้นแก้ว ปลาข้อมือนาง ปลาจิ้งจก ปลาติดหิน(Balitora brucei) ปลาเลียหิน(Garra cf. salweenica) ปลาแค้ห้วย(Glyptothorax burmanicus) และปลาค้อ(Schistura sp.)อีกหลายชนิด
ปลาน้ำไหล เหล่านี้ ถือเป็นดัชนีบ่งชี้คุณภาพน้ำได้ดีตัวหนึ่งเลยเหมือนกัน เพราะว่า ปลาพวกนี้จะมีอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำสะอาดและมีประมาณออกซิเจนในน้ำสูง เพราะน้ำที่มีการไหลหมุนเวียนตลอดเวลา
จะทำให้มีการเติมออกซิเจนจากอากาศได้ดี และน้ำที่ไหลยังทำให้เกิดเป็นแอ่งน้ำ หรือ แก่ง ซึ่งแตกต่างกันไป ทำให้พบสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างกันในแต่ละบริเวณมากมาย

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:49:52 ]


ความคิดเห็นที่ 33

เด็กชายกุ๋ย ไม่รอช้า รีบคว้ากล้องถ่ายภาพใต้น้ำวิ่งลงไปแช่น้ำเย็นเฉียบและไหลแรง ดำน้ำ โก้งโค้งโก่งตูดเฝ้ามองปลาหลากหลายชนิดและพยายามถ่ายรูปให้ได้อย่างเพลิดเพลิน
ถ่ายได้บ้างไม่ได้บ้าง ก็ไม่ใช่เรื่องซีเรียสอะไรอีกแล้ว เพราะปลาที่นี่มีชุกชุมมากๆ จนเลือกถ่ายรูปได้เลย ทำให้สามารถบ่งบอกได้อย่างง่ายๆ เลยว่า แหล่งน้ำแห่งนี้ยังมีความสะอาดและมีคุณภาพดีอยู่มาก
ไม่เช่นนั้นคงไม่มีปลาอาศัยอยู่มากมายขนาดนี้ เฉพาะ "ปลาค้อ" กลุ่มปลาที่เด็กชายกุ๋ยสนใจที่สุด ก็ปาเข้าไปตั้ง ๕ ชนิดแล้ว โอ๊ะโห!!...แค่ที่นี่ที่เดียว มีตั้ง ๕ ชนิดแน่ะ ลองคิดดูดิ?

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:50:42 ]


ความคิดเห็นที่ 34

ปลาค้อ เป็นปลาขนาดเล็ก ไม่เกิน ๑๐ เซนติเมตร มีลวดลายข้างลำตัวสวยงาม บางตัวมีลายแปลกๆ สวยงามมาก บางตัวหางสีแดงเข้มดูเด่นสะดุดตา ไม่แพ้ปลาสวยงามจากต่างประเทศเลย
หัวค่อนข้างกลม ลำตัวเรียวยาว ด้านท้ายของลำตัวแบนข้าง มีเกล็ดละเอียดขนาดเล็ก ครีบหูและครีบท้องอยู่ในแนวระนาบ มีหนวด 3 คู่ อยู่ใกล้ปาก

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:51:11 ]


ความคิดเห็นที่ 35

เราสามารถใช้ปลาค้อเป็นดัชนีบ่งชี้คุณภาพน้ำดีในลำธารได้เป็นอย่างดี เพราะปลาค้อพวกนี้จะหากินพวกสัตว์หน้าดินและตัวอ่อนแมลงต่างๆ
ตามพื้นลำธารที่มีลักษณะเป็นกรวด ทราย หรือหิน มีน้ำไหลค่อนข้างแรง ซึ่งเหล่าบรรดาอาหารของมันทั้งหลายนี่แหล่ะ ล้วนเป็นตัวชี้วัดทางชีวภาพในการตรวจวัดคุณภาพน้ำของแหล่งน้ำไหลได้เป็นอย่างดี

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:51:37 ]


ความคิดเห็นที่ 36

ไม่ว่าจะเป็น พวกตัวอ่อนแมลงเกาะหิน ตัวอ่อนแมลงชีปะขาว หรือแม้กระทั่ง ตัวอ่อนแมลงปอ เพราะว่า สัตว์หน้าดินเหล่านี้มีความไวต่อการถูกรบกวนสูงและฟื้นตัวช้า
หากแหล่งน้ำไหนถูกรบกวน ก็จะไม่มีสัตว์หน้าดินเหล่านี้ ก็จะไม่มีปลาค้อให้เห็นงัยล่ะ?
ดังนั้นถ้าที่ใดพบปลาค้ออาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก แสดงว่าน้ำบริเวณนั้นอยู่ในคุณภาพดี

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:52:09 ]


ความคิดเห็นที่ 37

"กบอะไรไม่รู้ ตัวเบ้อเร่อเลย สีดำๆ" ท่อกโย่ ตะโกนจากต้นน้ำมาบอกพี่เอกซึ่งตอนนี้ กำลังสนใจสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกมากเป็นพิเศษ
แต่ เนื่องจากพี่เอก ดันกลัวเปียกน้ำ เลยไม่กล้าลุยน้ำไปหา เด็กชายกุ๋ยเลยต้องอาสาตามไปดู ซะหน่อยว่า มันคือ กบอะไรกันแน่?
เมื่อเข้าไปถึง สิ่งที่เห็นก็คือ ตัว"จงโคร่งวัยรุ่น"(Bufo asper) นั่งเจี๋ยมเจี้ยม อยู่บนขอนไม้ ได้อย่างน่ารักน่าชังสิ้นดี...

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:52:35 ]


ความคิดเห็นที่ 38

จงโคร่ง เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกที่มีลักษณะคล้ายคางคก ถือเป็นคางคกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทยและเป็นสัตว์คุ้มครองซะด้วย
ซึ่งเจ้าจงโคร่งเนี่ย บางแห่งเค้าก็เรียกกันว่า "หมาน้ำ" เพราะ ช่วงเวลาที่มันออกหากินตอนกลางคืนนั้น จะส่งเสียงร้องคล้ายๆกับเสียงลูกหมาเห่า

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:53:24 ]


ความคิดเห็นที่ 39

เจ้าจงโคร่ง ก็ถือว่า เป็นตัวชี้วัดทางชีวภาพในการตรวดวัดคุณภาพน้ำของแหล่งน้ำไหลและความอุดมสมบูรณ์ของป่าได้เป็นอย่างดีเหมือนกัน
เพราะที่อยู่อาศัยของมันจะป่าที่อุดมสมบูรณ์และมีลำธารที่ใสสะอาดไหลผ่านเท่านั้น

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:53:49 ]


ความคิดเห็นที่ 40

พบจงโคร่งที่ไหน ที่นั่นต้องมีแหล่งน้ำสะอาดอยู่แถวนั้นแน่ๆ.. แต่ถ้าหาก จำนวนประชากรของจงโคร่ง เริ่มลดหายลง ก็จะเป็นเหมือนสัญญาณจากป่า
ว่า แหล่งน้ำเริ่มไม่สะอาดแล้ว ป่าไม้ก็เริ่มเสื่อมโทรมแล้วแน่ๆ...
นอกจากนี้ พวกเรายังสำรวจพบจิ้งเหลนบ้านตัวโตเกือบสองคืบ ที่ท่อกโย่ อุตส่าห์เห็น และ ฝูงลูกอ๊อดของอึ่งกรายตาแดงขนาดใหญ่ อีกมากมายในแหล่งน้ำแห่งนี้

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:54:26 ]


ความคิดเห็นที่ 41

พวกเราเพลิดเพลินอยู่ที่ห้วยแห่งนี้ กันจนแทบลืมเวลา เผลอแป๊ปเดียว ก็ปาเข้าไปเกือบจะห้าโมงเย็นแล้ว จึงต้องรีบเคลื่อนย้ายไปอีกห้วยหนึ่ง
เพื่อไปดูปลามุมหมาย(Puntius stoliczkanus) ในธรรมชาติ กัน ปลามุมหมายเป็นปลาที่มีลักษณะคล้ายปลาตะเพียน แต่มีขนาดเล็กกว่ามาก และมีสีสันสวยงามมาก
โดยเฉพาะตัวผู้ ในช่วงเวลาผสมพันธุ์นั้น จะมีสีแดงเข้มสวยงามเชียวหล่ะ..

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:55:10 ]


ความคิดเห็นที่ 42

หลังจากได้ชื่นชม ปลามุมหมายกันจนพอใจแล้ว ก็มุ่งหน้าสู่ตลาดชาวไทยภูเขาดอยมูเซอ
เพื่อแวะกินอะไรรองท้องกันซะหน่อย ก่อนจะวิ่งรถยาวสู่กรุงเทพมหานคร เมืองหลวงของประเทศไทย...

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:55:50 ]


ความคิดเห็นที่ 43

การเดินทางครั้งนี้ เหนื่อย สนุก มีความสุข และได้ความรู้เพิ่มเข้าในสมองที่เต็มไปด้วยขี้เลื่อยอีกมากมาย
ทำไม? มนุษย์จึงขาดธรรมชาติไม่ได้ อยู่ห่างจากธรรมชาติ ไม่ได้?
คำตอบของแต่ละคน ก็คงมีอยู่มากมายแตกต่างกันไป....
แต่สำหรับ ไอ้เด็กชายกุ๋ยแล้ว ธรรมชาติคือความสงบ เรียบง่าย จริงใจ และคอยต้อนรับอย่างเป็นกันเองเสมอ.....

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:56:22 ]


ความคิดเห็นที่ 44

การที่มนุษย์จะต้องอยู่ร่วมกับธรรมชาติให้ได้อย่างกลมกลืนและมีความสุขนั้น จะต้องเข้าใจธรรมชาติให้มากที่สุด ช่วยกันรักและทะนุถนอมธรรมชาติไว้
ไม่ใช่การพยายามที่จะเอาชนะธรรมชาติอย่างดื้อรั้น หยิ่ง ผยอง ลำพอง ใช้ความคิดของตนเองเป็นใหญ่จนทำร้ายธรรมชาติอย่างเห็นแก่ตัว
แต่ต้องเข้าใจและปรับตัวเข้าหาธรรมชาติ เพื่อให้อยู่ร่วมกันได้อย่างดีที่สุด และ ธรรมชาติจะปกป้องคุ้มครองเราเอง...
2005-03-14 18:58:35

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 18:57:21 ]


ความคิดเห็นที่ 45

ขอบคุณ
-อ้ายแป้บ(ปัจจุบัน คือ พี่เล็ก "มงคล อินตา")ที่ถ่ายทอดข้อมูลเกี่ยวกับกะเหรี่ยงได้อย่างสุดฮา..!!
-น้องติ๋ม ไฮโซ และ น้องเสก โลโซ ที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับเส้นทางและสถานที่ต่างๆ ในจังหวัดตาก
-พี่จิ้ง(EE#38) ที่อนุญาตให้ ทิ้งงาน ไปเที่ยวได้อย่างสบายใจ
-พี่หมี พี่น๊อต น้องแนนและเพื่อนร่วมทริปทุกท่าน และ เพื่อนๆพี่ๆ ชาวไทย- ชาวพม่า ทุกคนที่เป็นมิตร

และ ผู้ชม ทุกท่าน ที่อุตส่าห์ ตามดู ตามอ่าน กันจนจบ....( ภาพเยอะ เรื่องยาว แบบนี้ ต้องโทษไอ้ลุงท่อกมันนะว๊อย)

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-14 19:00:14 ]


ความคิดเห็นที่ 46

สุดยอดครับ......เหนือคำบรรยาย...คร้าบ...


ความคิดเห็นที่ 47

สาดดดดด


ความคิดเห็นที่ 48

เกลียดจริง ถ่ายไรก็สวย

chu [ 2005-03-14 23:39:49 ]


ความคิดเห็นที่ 49

ได้อารมณ์จิงๆก้าบ ชมเช้ยชมเชย

Nutty G.Afternoon [ 2005-03-15 07:53:58 ]


ความคิดเห็นที่ 50

#23
อำเภอแม่สอด จังหวัดตราด

#28
ตัวใหญ่เกือบห้ากินโล


ความคิดเห็นที่ 51

ธุ งามๆ.......ขอบคุณ 'จารย์ต่อย มากๆ ครับ..
(จัดการเรียบร้อยแล้วครับ)
เย้ๆๆ มีทีมพิสูจน์อักษร ด้วยเว๊ย...ฮ่าๆๆ

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-03-15 11:12:00 ]


ความคิดเห็นที่ 52

สุดยอดแห่งความมันส์แล้วตอนมุดถ้ำ...ไหนจะเดินตลาดเช้ามืดจนสาย....สำรวจแม่ละเมา....มันส์โคดๆๆ
แต่ไหงเนื้อเรื่องมันน้อยจังเลยวะ.... รอมาตั้ง 3 อาทิตย์ กรั่กๆๆๆๆๆๆ

จิ้งเหลนใน #5 คำบรรยายภาพเปลี่ยนเป็น เจ้าจิ้งเหลนภูเขาอินเดีย(Sphenomorphus indicus)
กบใน #8 คำบรรยายภาพเปลี่ยนเป็น กบอ่องเล็ก(Rana nigrovittata) เช่นกัน...

น้องชุ....."ถ่ายอะไรก็สวย" ไม่จริงหรอก...ถ่ายคนไม่สวยยังไง๊ก็ไม่สวยหว่ะ...กรั่กๆๆๆๆๆ


ความคิดเห็นที่ 53

ไม่มีหลักฐาน......ไม่เชื่อ.......


ความคิดเห็นที่ 54

ขำๆ


ความคิดเห็นที่ 55

ปรบมือให้ดัง ๆ เลยวะ

ฮอลล์ [ 2005-03-15 17:25:33 ]


ความคิดเห็นที่ 56

ไอค่อนอาต่อยแจร่มมาก..............


ความคิดเห็นที่ 57

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่นำเรื่องราวดีๆ ผ่านมุมกล้องสวยๆ และเนื้อหาสุดยอด มาเล่าสู่กันฟัง
(กูว่าพวกมึงออกไปทำสารคดีขายให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไปเลยปะ)

อิจฉา แหล่ะ

ศาล [ 2005-03-17 05:36:44 ]


ความคิดเห็นที่ 58

เรื่องแรกที่กูจะทำคือ "ชีวิตของลิงAisตูดแดง" กร๊ากกกกกกกกกกกกก



ยืมไอค่อนลุงต่อยหน่อยวุ้ย...สะจาย....


ความคิดเห็นที่ 59

ภาพเบื้องหลัง.....


ความคิดเห็นที่ 60

ภาพนี้โดนหลอกให้มุดเข้าไปหาฝูงปลาถ้ำ กว่าจะเข้าไปได้....

เจอปลา 1 ตัว...... แล้วก็กว่าจะออกมาได้.... เสือกมาตดอัดใส่รูถ้ำอีก...เวง....

--------------------------------------------------------------------------------
ตอนไปเดินตลาดริมเมยค่อนข้างจะเสียวๆ เพราะเพื่อนบ้านที่มาอาศัยอยู่ดูๆ แล้วเหมือนมนุษย์รูเลย....
อยู่ตามร่องดิน เวลาเดินลุยเข้าไปพวกนี้จะจ้องกันเขม็งเลย... แต่ก็อุ่นใจเพราะมีทหารไทยคอยคุมเชิง
อยู่บนเนินดิน....เห่อๆๆๆๆ


ความคิดเห็นที่ 61

ตัวนี้เอามาฝากไอ้จ่าแจ๊ค.....น้องไก่พม่าแท้ๆ เลยนะเว้ย...


ความคิดเห็นที่ 62

มรึง ถ่ายรูปปลา ยังไงฟระ(ค.ห. 40)

lam [ 2005-03-18 12:58:53 ]


ความคิดเห็นที่ 63

ไอ้กุ๋ยเป็นคนถ่ายหว่ะ...ประมาณว่า
โฟกัสไปที่ปลาก่อนแล้วค่อยเลื่อนเลนส์ให้เผยอขึ้นผิวน้ำ........
หรืออาจจะตั้งกล้องไว้ลักษณะนี้อยู่แล้วคือกล้องจมลงในน้ำส่วนนึงอยู่หนือน้ำส่วนนึง สังเกตว่าปลาอยู่กลางภาพ และโฟกัสของกล้องจัดไว้ที่กลางภาพด้วย ก็เลยได้มาอย่างนี้... แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็โชคดีด้วยแหล่ะที่น้ำใสสะอาดมาก คอนทราสระหว่างน้ำกับบกแตกต่างกันน้อย เลยได้ภาพออกมาอย่างนี้ขอรับ

ที่จริงกูน่าจะให้ไอ้กุ๋ยมันตอบนะ....เฮ้อ...แต่มันไม่ค่อยจะว่างเสียเลย


ความคิดเห็นที่ 64

ถ้าทำตัวโยงโย่โยงหยกอยู่อกตูดไม่เปียกน้ำก็ไม่ได้ภาพอย่างนั้นหรอก ก็คงได้แต่ภาพ top view หรือ iso view เท่านั้น....


ความคิดเห็นที่ 65

กรู ขอโทษพวกหมึงด้วยว่ะ
ยังไม่ได้ส่งรูปให้เลย

อุ่น [ 2005-03-18 19:43:06 ]
thiraphat@bkk-oed.com


ความคิดเห็นที่ 66

ก็ส่งซะสิว้า....จะช้าทำไมเมื่อนึกได้...

EOF



EE43 : กระทู้ : รวมรูป : เนื้อหา บทความ : บทบรรณาธิการ : รายชื่อ : check mail ee43 : ดูจิต ด้วยความรู้สึกตัว
Hosted by : PaweeDeveloped by Zarawut EE 43
Links : Saranair.com