รูปภาพ ชื่อ - 00256 : ‡ความสุขที่ได้จากการค้นหา มิใช่จากการครอบครอง ตอนที่ 3‡

EE43 : กระทู้ : รวมรูป : เนื้อหา บทความ : บทบรรณาธิการ : รายชื่อ : check mail ee43

‡ความสุขที่ได้จากการค้นหา มิใช่จากการครอบครอง ตอนที่ 3‡

=========================================================================
เรื่อง/ภาพ : เอียท่อกลูกทุ่ง®
สถานที่ : เชียงใหม่, แม่ฮ่องสอน
=========================================================================


ความคิดเห็นที่ 1

จดหมายจากจอห์น สปิซ :

.............รุ่งเช้าของอีกวันนณณ์กับพลที่อยู่อีกห้องนึงตื่นขึ้นจากเสียงปลุกอันไพเราะของนกฟิชริว แต่ผมที่อยู่อีกห้องนึงกลับสะดุ้งตื่นสุดตัวจากเสียงเคาะประตูของนณณ์


ความคิดเห็นที่ 2

: ปายยามเช้า

.............ในที่สุดพวกเราก็มาถึงอำเภอปางมะผ้า นณณ์ส่งเบอร์โทรศัทพ์ให้ผมโทรหาไกด์คนนึงที่รออยู่ที่หมู่บ้านแม่ละนาเพื่อย้ำว่าเรายังต้องการผู้นำทางในการเข้าถ้ำแม่ละนาเพื่อสำรวจปลาถ้ำเป้าหมายต่อไปของเรา จากนั้นก็ขับรถเลี่ยงตลาดไปเชคอินที่เคฟลอด์จที่พักที่นณณ์นั่งฝันหวานมาเป็นปีๆ ว่าจะได้มาพักที่นี่

.............ภรรยาเจ้าของที่พักส่งกระดาษ 3 แผ่นให้กับนณณ์นณณ์อ่านอยู่พักนึกแล้วส่งแผ่นกระดาษเหล่านั้นให้ผมตอนที่กำลังเก็บสำภาระต่างๆ ลงที่พักใจความในกระดาษกล่าวโดยคร่าวๆ จากจอห์นผู้เป็นคนเขียนจดหมายและเป็นเจ้าของที่พักและก็เป็นนักสำรวจนักอนุรักษ์ถ้ำที่มีชื่อเสียงระดับโลกอีกด้วยว่า......


ความคิดเห็นที่ 3

: บ้านไม้ที่ปาย

............." ถึงนณณ์

.............ฉันต้องขอโทษด้วยที่ไม่อาจอยู่พบกับคุณ เนื่องจากมีธุระสำคัญในการสำรวจถ้ำที่ประเทศลาวให้คุณติดต่อกับไกด์ท้องถิ่นซึ่งเขาจะพาเข้าไปจากปากถ้ำจนถึงน้ำตกถ้ำประมาณ 2.5 กิโลเมตร ให้คุณดูรูปภาพที่ฉันวาดปลาผีเสื้อถ้ำจะอยู่ส่วนบนของน้ำตก

.............จอห์น"
2005-05-10 12:45:32


ความคิดเห็นที่ 4

: แม่ค้าขายของที่ระลึกกำลังนั่งสนทนากัน

.............ผมอ่านเนื้อความจดหมายคร่าวๆ และมองกระดาษรูปภาพที่จอห์นวาดเพื่ออธิบายตำแหน่งที่อยู่ของปลาผีเสื้อถ้ำพยายามจดจำรูปที่จอห์นวาดให้ได้
.............ก่อนหน้านี้ที่จะมานณณ์ได้ย้ำให้ผมและเพื่อนๆ เตรียมเรื่องอุปกรณ์ส่องสว่าง แบตเตอรี่สำรองจำนวนมากที่พอเพียงกับการเดินไปกลับถ้ำ และ " รองเท้าดีๆ สักคู่นึง " ประโยคหลังทำให้ผมหนักใจเพราะเกี่ยวเนื่องจากการแบกสำภาระจากบ้านมาจะให้มีจำนวนมากไม่ได้และรองเท้าดีๆ ก็จะใส่อยู่กับเท้าตลอดการเดินทางไปไม่ได้แน่ รองเท้าแตะของผมที่คิดว่าเด็ดสุดในทุกๆ ทริปก่อเกิดความไม่แน่ใจขึ้นมาเสียแล้ว " เอาวะ!.... ถ้ารองเท้าจะพังตีนจะพังคราวนี้ขอให้เป็นบทเรียนตลอดไป " ผมพูดฟันธงให้กับตัวเองในใจ


ความคิดเห็นที่ 5

: คนนี้แหล่ะที่ทำผมใจอ่อน

.............ไม่นานนักพวกเราก็เตรียมตัวเก็บของออกเดินทางไปผจยภัยต่อ แวะทานข้าวเติมพลังเต็มที่ในตลาดมุ่งสู่บ้านแม่ละนา ระหว่างทางผมเปิดกระจกรถสูดอากาศบ้านนอกที่ผมโปรดปรานวาดภาพนึกสรุปชีวิตของคนแถวนี้ ภูเขาหัวโล้นหลายๆ ลูกที่ถูกถางทำการเกษตรกรรมสวนผักเล็กๆ นาขั้นบันไดตามไหล่เขาที่ได้รับน้ำจากร่องเขาสูบขึ้นไปหล่อเลี้ยงต้นผักต้นกล้า บริเวณที่เป็นที่ราบ

.............ไม่ว่าจะเป็นยอดเขาหรือในหุบเขาจะมีบ้านและมีคนอยู่และต้องมีนา บ้านแม่ละนาก็เหมือนกันเป็นหมู่บ้านที่อยู่บนที่ราบในหุบเขา ส่วนของบ้านเรือนโรงเรียนและวัดจะถูกแยกกระจุกอยู่ที่ราบที่เหลือกว้างใหญ่จะเป็นผืนนาที่ทอดไปสุดลูกตา
2005-05-10 12:57:42


ความคิดเห็นที่ 6

: ชอบง่ะ...ขออีกภาพนึงแล้วกัน

.............คนที่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นชาวไทยใหญ่รวมถึงพี่เทียนทองไกด์นำทางของเราด้วย พี่เทียนทองชายรูปร่างสันทัดอายุ 50 ปีแล้วแต่ยังดูเข็งแรงแต่งตัวสบายๆ สะพายย่ามนั่งรอพวกเราอยู่นานแล้วที่วัดแม่ละนา นณณ์จอดรถใต้ถุนวัด
.............จากนั้นพวกเราก็ลงจากรถพร้อมด้วยสำภาระของแต่และคนเดินตามพี่เทียนทองมุ่งไปสู่ถ้ำแม่ละนา เดินมาได้ซักนิดนึงพี่เอกทักถามพี่เทียนทองว่าไกลมั๊ยรถวิ่งเข้าไปอีกได้หรือเปล่า?


ความคิดเห็นที่ 7

: ท้องนาก่อนออกจากปาย

.............ผมนึกขอบคุณคำถามนี้จากพี่เอกเพราะคำตอบจากพี่เทียนทองทำให้เราต้องเดินย้อนกลับไปขึ้นรถโฟวิลด์สีทองอีกครั้ง ทางลูกรังขึ้นลงที่ค่อนข้างจะโหดมากสำหรับรถคันนี้ นณณ์บอกว่านี่ถ้าหน้าฝนเราต้องเละแน่ๆ และนี่ก็เป็นครั้งที่โหดที่สุดกับเพื่อนยากสี่ล้อของนณณ์แล้ว ในที่สุดรถก็ไม่สามารถวิ่งเข้าไปต่อได้ พวกเราจำเป็นต้องลงเดินเท้าเข้าไป
.............ระยะทางประมาณกิโลเมตรกว่ารายทางที่เป็นป่าไผ่ต้นไม้แห้งๆ และทางลาดชัน 45 องศาหรือมากกว่านั้นทำให้เพื่อนหลายคนบ่นอุปว่าลำบากและนี่ถ้าไม่ได้เจ้าโฟวิลด์สีทองนะคงต้องหมดกำลังกายกำลังเท้าก่อนที่จะเข้าถ้ำเป็นแน่........ขอบใจมากๆ รถโฟวิลด์สีทองกับคนควบที่รู้ใจ


ความคิดเห็นที่ 8

: หนทางที่คดเคี้ยวชวนหัว

.............พี่เทียนทองนั่งลงและจุดเทียนพนมมือที่เพลิงเล็กๆ ใต้ต้นโพธิ์ที่เป็นที่ตั้งของพระพุทธรูปองค์สีทองก่อนถึงปากทางเข้าถ้ำ พวกเราก็เช่นกันพนมมือตั้งจิตอฐิษฐานถึงสิ่งที่ต้องการค้นพบสัตว์ตัวเล็กๆ ที่ดั้นด้นมาค้นหา เจตนาที่ดีของการมาเยือนและลงท้ายด้วยการเข้าออกปลอดภัยของทุกคน

.............ไฟฉายประจำตัวของทุกคนเปิดขึ้นที่หน้าถ้ำความเย็นยะเยือกของอากาศภายในถ้ำแผ่ซ่านออกมากระทบกับกายผม ถ้ำแม่ละนาที่ว่ามีความยาวเป็นอันดับสองของประเทศไทยรองจากถ้ำพระวังแดง ถ้ำที่มีปลาถ้ำสองชนิดอาศัยอยู่ร่วมกัน และบัดนี้ได้ใช้ความมืดกลืนกินพวกเราเข้าไปแล้ว......


ความคิดเห็นที่ 9

: ไร่แคหรอทที่ปลูกบนเนินเขาระหว่างทางก่อนถึงปางมะผ้า

.............ในความมืดมิดไม่ไกลจากปากถ้ำพี่เทียนทองชี้ให้ดูกบตัวเขื่องสกุลเดียวกันกับกบอ๋องเกาะแนบอยู่กับชะง่อนหินดูเหมือนราวกับว่ามันเกาะนิ่งอย่างนี้มานานแล้ว 4 - 5 ปีคอยต้อนรับนักผจญภัยหรือว่าคอยเฝ้าสิ่งล้ำค่าที่ซ่อนอยู่ด้านหลังของมัน ถัดเลยไปจะเข้าสู่ห้องโถงใหญ่ภายในจะเต็มไปด้วยไอน้ำ ความชื้น และแมลงตัวเล็กๆ ไม่ทราบชนิดจำนวนมากที่บินเข้ามาเล่นไฟ


ความคิดเห็นที่ 10

: เคฟลอดจ์ในที่สุดก็มาถึงจนได้

.............พวกเราทดลองดับแสงไฟ ความมืดมิดที่สุดเกินจะบรรยายได้มืดยิ่งกว่าการหลับตาในคืนเดือนมืดครอบคลุมพวกเรา ผมหวังไว้หลายครั้งหลายคราวเวลาไปท่องเที่ยวในที่ต่างๆ ในท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดสนิทจะพบกับแสงสว่างของดวงดาวนับล้านดวง
.............แต่ตอนนี้ผมลืมตาอยู่ในความมืดสนิทที่รู้สึกว่ามันกว้างใหญ่เหลือเกินแต่ก็ไม่พบกับจุดของแสงเลยสักจุดเดียวมีแต่ความอึดอัดบีบรัดอยู่รอบกายจนทนไม่ไหวต้องเปิดสวิทช์ไฟ


ความคิดเห็นที่ 11

: จดหมาย 1 ฉบับ 3 แผ่น

.............สภาพถ้ำและทางเดินถ้ำจากนี้ไปดูแล้วไม่ถึงกับลำบากมากนักบางครั้งต้องเราต้องมุดไปตามซอกหิน เดินลุยน้ำตั้งแต่ระดับตาตุ่มจนถึงระดับเหนือเอว บางทีก็ต้องลงจากชั้นหินเตี้ยๆ โดยการใช้บันไดไม้ไผ่เป็นเครื่องทุ่นแรง
.............จะมีก็หินก้อนแหลมๆ ที่อยู่ตามพื้นถ้ำที่ทำให้ผมลำบากมากในการเดินไปข้างหน้า ร่องรอยของซากปลาที่ถูกฝูงแมลงสาป 2 - 3 ตัวแทะกินติดอยู่บนหินซอกหินบ่งบอกว่าระดับน้ำในถ้ำสูงสักเพียงไรในหน้าน้ำ


ความคิดเห็นที่ 12

: ที่ล๊อบบี้นั่งพักก้นกันหน่อย

.............พี่เทียนทองฉายไฟให้เราเห็นกับหินงอกหินย้อยที่มีความงามอันวิจิตร บางแห่งก็เปล่งประกายระยิบเมื่อต้องกับแสงไฟ หินบางชุดก็มีชื่อเรียกเช่นหินนกยูง เป็นหินที่มีลักษณะคล้ายนกยูงยืนเกาะขอนไม้ขนาดใหญ่ หินบาตรพระสีขาวสวย หินชนกันเป็นหินที่เกิดจากหินงอกและหินย้อยมาบรรจบกันกลางอากาศ บางแห่งก็มีสีคล้ายช๊อคโกแลตน่าทาน
.............อีกที่นึงที่เรายืนแหงนหน้าส่องไฟเข้าไปตามหลืบของหินย้อยจะพบกับค้างคาวถ้ำตัวเล็กๆ เกาะนอนนิ่งอยู่ภายในสุดของหลืบหิน


ความคิดเห็นที่ 13

: บรรยกาศของล๊อบบี้เคฟลอดจ์

.............การเดินทางเข้าถ้ำชลอลงเมื่อประมาณระยะจากปากถ้ำมาได้แล้ว 2 กิโลเมตรกว่า สายตาของผมเห็นพี่เทียนทองยืนอยู่บนแผ่นหินเรียบแผ่นนึงเบื้องล่างมีเพื่อนผม 4 คนยืนอยู่


ความคิดเห็นที่ 14

: สองพี่น้องที่พวกเราขอถ่ายรูประหว่างทางไปบ้านแม่ละนา

............. ตึ่ง ตึ่ง ตึ่ง.......ตึ่ง ตึ่ง ตึ่ง........ตึ่ง ตึ่ง ตึ่ง....

.............พี่เทียนทองเอาส้นเท้ากระแทกลงกับพื้นหินเป็นจังหวะเสียงกังวาลก้องทั่วโถงถ้ำที่เบื้องหน้าเหมือนเป็นหน้าผาสูงลดหลั่น " เหนื่อยขนาดนี้แกยังอารมณ์สุนทรีย์! " ผมคิดอยู่ในใจ แต่นั่นไม่ใช่ มันคือสัญญาณที่บ่งบอกว่า " เรามาถึงแล้ว " พี่เทียนทองบอกกับพวกเราเมื่อเห็นผมเดินมาสมทบกับเพื่อน 4 คน " ถอดรองเท้า..... จากนี้ไปรองเท้าไม่จำเป็น "
.............พี่เทียนทองนำทางปีนขึ้นไปด้านบนและพาลุยโคลนไปยังจุดที่น้ำขังและไหลเอื่อย.....


ความคิดเห็นที่ 15

: วัดแม่ละนากับสถาปัตยกรรมไทยใหญ่

.............ปลาตัวสีชมพูตรงหัวและตามครีบเป็นสีทองขนาดประมาณ 12 เซนติเมตรว่ายโฉบเข้ามาต้อนรับมันคือปลาค้อถ้ำตาบอดแม่ฮ่องสอนหนึ่งในเป้าหมายที่เราต้องการพบนั่นเอง
.............ไม่ไกลจากจุดที่พบปลาค้อมีกุ้งตัวสีชมพูขนาดย่อมชูก้ามตาเป็นประกายสีแดงสู้แสงไฟมันคือกุ้งถ้ำที่มีชื่อว่า " กุ้งเจ้าฟ้า " ผมยังยืนดูความมหัศจรรย์ของปลาค้อถ้ำอยู่ไม่ไปไหน ส่วนเพื่อนที่เหลือตามพี่เทียนทองมุ่งสู่ผาน้ำตกและไต่ลงไปที่ตีนผาแล้ว


ความคิดเห็นที่ 16

: บริเวณบ้านแม่ละนา

.............ผมไม่รู้หรอกว่าที่ผาน้ำตกถ้ำแห่งนี้มันเป็นจุดสิ้นสุดการเดินทางของเราหรือเปล่า หลังจากที่ผมดูปลาค้อหลายนาทีต่อมาผมก็มาอยู่ตรงยอดทางลงผาน้ำตกเห็นชายทั้ง 5 คนยืนหันหน้าให้น้ำตกสอดส่องแสงไฟพยายามหาอะไรบางอย่าง ผมนึกขึ้นได้ " ปลาผีเสื้อ "
2005-05-10 13:49:31


ความคิดเห็นที่ 17

: ป่าไผ่ระหว่างทางไปถ้ำ

.............จากนั้นผมก็รีบตะเกียกตะกายลงไปสู่เบื้องล่างทันทีเพื่อไปสมทบกับชายทั้ง 5 แต่กว่าจะลงไปถึงพี่เอกและพี่เทียนทองก็ผละตัวออกจากน้ำตกแล้ว ยังมีนณณ์ พล และต้นยังค้นหาปลาต่อไป พอมาถึงผมก็ทำไม่ต่างกับเพื่อนคนอื่นๆ ก่อนหน้านี้
.............แต่สิ่งที่อยู่ข้างหน้าเราไม่ว่าจะเบื้องสูงหรือเบื้องต่ำมันก็มีแค่ผาน้ำตกหินปูนสากๆ สีขาวขุ่นที่มีน้ำใสไหลเคลือบอยู่ นณณ์บ่นเสียงขรมว่าปลาผีเสื้อหายไปไหนหมด พี่เทียนทองทำหน้าเจื่อนเมื่อลูกคณะของเขาไม่สมหวัง ผมเดินถอยหลังละห่างออกจากผาน้ำตกถ้ำ นณณ์เดินฉีกออกไปด้านขวาและพยายามปีนขึ้นสู่เบื้องสูง
2005-05-10 13:55:28


ความคิดเห็นที่ 18

: ไกด์ของเรา

............." เฮ้ย.....ไม่หากันแล้วหรือวะ? " นณณ์ถามกระตุ้นพวกเรา ในขณะไต่ขึ้นไปบนผาน้ำตกเรื่อยๆ
............." หาสิ....ยังหาอยู่ แต่หาไม่เจอ...... " ผมตอบกลับนณณ์ไป
............." นั่นเค้าจะทำอะไร นั่นเค้าจะทำอะไร? " ประโยคคำถามซ้ำๆ ของพี่เทียนทองถามผมและพี่เอกเมื่อเห็นนณณ์ทำแผลงปีนขึ้นไปบนหน้าผาสูงชันเกือบ 90 องศา
............." เอ่อ.........." ผมตอบพี่เทียนทองไม่ได้เพราะผมเองก็ไม่รู้แล้วว่าตอนนี้เพื่อนผมทำอะไร ได้แต่ยืนมองอยู่ข้างล่าง


ความคิดเห็นที่ 19

: ก่อนเข้าถ้ำแวะถ่ายรูปนิดนึง

.............ทันใดนั้นเองขณะที่ผมยืนอยู่ห่างจากผาน้ำตกนั้นก็เห็นภาพในกระดาษที่จอห์นวาดให้ดูก่อนหน้านี้ " ปลาผีเสื้อถ้ำจะอยู่ส่วนบนของน้ำตก " ประโยคที่ผมพอจะจำได้บวกกับสัญลักษณ์ในกระดาษบอกกับผมว่านณณ์ไปถูกทางแล้ว........

.............นณณ์ชูมือต่อยหมัดขึ้นไปในอากาศปานราวกับครั้งที่เจอปล้องทองปรีดีก่อนสิ้นแสงของเมื่อวาน สัญญาณเงียบที่ทำให้ทุกคนรู้ว่านณณ์ " พบแล้ว "


ความคิดเห็นที่ 20

: แมลงชื่อเรียกอะไรไม่รู้แต่ตั้งชื่อเล่นๆ มันว่าแมลงงิ้วฮ่า

............. เฮ้............................................เฮ้.....................................เฮ้......................................

.............พวกเราเฮดีใจกันเสียงดังลั่นจนลืมตัว พี่เทียนทองหน้าสบายดีขึ้นกว่าเดิม ผมรีบรุดปีนหน้าผาน้ำตกขึ้นไปทันที ปลาผีเสื้อถ้ำไร้ตาตัวสีชมพูอ่อนๆ เหมือนลูกหนูเพิ่งคลอดขนาดไม่เกิน 3 เซนติเมตรเกาะอยู่บนยอดน้ำตกตรงร่องน้ำไหลแรง และยังมีเพื่อนๆ ของมันเกาะนิ่งๆ อีกหลายตัวกระจายอยู่ตามร่องน้ำอื่นอีก


ความคิดเห็นที่ 21

: เข้าถ้ำ

.............เรานับมันได้ราวๆ 12 ตัวซึ่งมันเป็นจำนวนน้อยทีเดียวคงจะเป็นเพราะว่ามนุษย์ที่เข้ามาก่อนหน้าเรานี้จับมันออกไป พี่เทียนทองบ่นด้วยความคับแค้นใจเมื่อเห็นจำนวนปลาที่น้อยมากถ้าหากว่าพี่เขาคอยมาคุม คนที่เข้าออกที่นี่ได้ทุกคนป่านนี้คงมีปลาผีเสื้อถ้ำเกาะตามผาให้ดาดดื่นแล้ว


ความคิดเห็นที่ 22

: ยินดีต้อนรับ โอ๊ป อ๊บ

.............เราใช้เวลาอยู่นานสำหรับการเก็บภาพและถ่ายภาพวิดีโอสั้นๆ นณณ์บ่นเสียดายว่าไม่ได้แบกเลนส์มาโครเข้ามาด้วยไม่งั้นเราอาจได้เก็บภาพทุกก้านครีบของปลาผีเสื้อถ้ำอย่างละเอียด


ความคิดเห็นที่ 23

: แมลงสาปถ้ำจะปล่อยสารชนิดนึงใส่เมื่อไม่ปลอดภัย ลักษณะจะเหนียวๆ ล้างออกยากมาก

.............หมดเวลาชื่นชมและต้องเดินกลับกันแล้วผมเปลี่ยนแบตเตอรี่ไฟฉายชุดใหม่และรีบเดินตามเพื่อนๆ ไป ขากลับเราเดินกันค่อนข้างเร็ว เร็วจนทำให้ผม พล และนณณ์ล้าหลังไกลห่างจากเพื่อนกลุ่มหน้า ด้วยสำภาระหลายๆ อย่างและทางเดินที่ยากลำบากเส้นเดิมทำให้พลหมดแรงแถมเกิดปัญหากับไฟฉายของตัวเอง

............." คนเราจะเห็นเพื่อนแท้ในยามเหนื่อย " ประโยคนี้ทำให้ผมหยุดรอเพื่อนและคอยหันหลังกลับมามองนณณ์และพลเป็นระยะๆ ด้วยความเป็นห่วง ผมไม่ได้หวังว่าจะได้เป็นเพื่อนแท้กับสองคนนี่หรอก แต่หวังอยากให้สองคนนี้ออกไปจากถ้ำนี้อย่างปลอดภัยต่างหาก
2005-05-10 14:05:01


ความคิดเห็นที่ 24

: เห็นจุดกลมๆ ตรงกลางมั๊ย? นั่นหล่ะคือค้างคาวน้อย

.............แสงสว่างจากดวงอาทิตย์มีให้เห็นอยู่ข้างหน้าแล้วผมเดินออกไปสมทบพี่เอกและต้นรอนณณ์กับพลอยู่ที่ด้านนอกถ้ำ


ความคิดเห็นที่ 25

: ปลาค้อถ้ำแม่ฮ่องสอน

............. อ้า........................เฮ้อ............
.............เสียงถอนหายใจดังยานของพลบ่งให้เห็นว่ากำลังปลดปล่อยและสลัดความมืดที่อยู่ด้านหลังอย่างแรง ความเหนื่อยล้าตลอดเกือบ 6 ชั่วโมง ความอึดอัด และบาดแผลของเท้าและมือถูกมองเป็นเรื่องเล็กทิ้งไว้ ณ ที่แห่งนั้น
.............เราเก็บแต่ความสุขหอบเอาความสมหวังกลับไปหลังจากไหว้ลาพี่เทียนทอง และไปนั่งกินข้าวเย็นในตลาดปางมะผ้าอย่างสบายใจ ผมตรวจตราดูบาดแผลต่างๆ ไม่ค่อยมีเท่าไหร่แต่พื้นรองเท้าแตะของผมหายไปหนึ่งชั้นจากการเสียดสีของหินแหลมในถ้ำ คิดในใจว่าถ้าเข้าไปลึกกว่านี้กลับออกมาผมคงไม่มีรองเท้าใส่เดินเป็นแน่......นี่แหล่ะคือบทเรียน


ความคิดเห็นที่ 26

: นี่ไงเป้าหมายของเราปลาผีเสื้อถ้ำ

.............ที่เรือนรับรองเคฟลอด์จพวกเรานอนเอกขเนกอย่างสบายๆ พลขอแยกตัวกลับไปอาบน้ำแต่งตัวให้หายเหนื่อยที่ห้องพัก นณณ์สั่งขมมปังสดที่ทางรีสอร์ททำเองมาแบ่งให้เพื่อนๆ ทาน
.............ต้นและพี่เอกปลุกระดมให้พวกเราเดินสำรวจกลางคืนกันอีก ผมเรียกกาแฟสดจากพี่สาวมากินให้หายง่วงทันทีเมื่อบทสรุปของเรามีเป้าหมายอยู่ที่วัดถ้ำลอด พี่สาวบอกว่าวันนี้มีลิเกไทยใหญ่ให้ดูด้วยที่หน้าวัด และนั่นก็คือของแถมสำหรับเรา ไฟฟ้าเดี๋ยวติดเดี๋ยวดับจนผมหงุดหงิดเลยละตัวกลับไปห้องพักเสียก่อน ปล่อยให้พวกหนุ่มๆ แรงดีทั้ง 3 ตีปิงปองอยู่ที่เรือนรับรอง


ความคิดเห็นที่ 27

: เบื้องสูงแห่งความสำเร็จ

.............นณณ์ตะโกนเรียกผมขณะที่กำลังถูสบู่อย่างเมามันส์ในห้องน้ำ
............." ไอ้ท่อก....... หางเป็นเสี้ยนเลย....ฮ่า ฮ่า......."
............." เฮ้ย....อะไรของมึงวะ? จะอาบน้ำ "
............." กา - นอต .......!!! "
.............ตัวประหลาดอะไรซักอย่างของนณณ์ไม่รู้ที่ทำให้ผมรีบเร่งอาบน้ำให้เสร็จเร็วไว นณณ์โชว์ภาพที่ปรากฏบน จอ LCD ของกล้องดิจิตอล รูปจิ้งจกขนาดใหญ่คล้ายๆ กับจิ้งจกบ้านหางหนามทั่วไปแต่มีลักษณะโดดเด่นที่ความยาวของหาง


ความคิดเห็นที่ 28

: แสงสว่างที่หวนหาหลังจากที่ต้องอึดอัดอยู่ในถ้ำ

.............นณณ์ซูมภาพให้เห็นเสี้ยนที่มีเป็นชุดตรงโคนขอบหางของตัวจิ้งจก ต้นเล่าว่าตีปิงปองแล้วลูกมันตกลงไปที่ใต้ถุนเลยเหลือบไปเห็นมันเข้า... ก็เลยได้รูปมาอวดผม รูปเจ้าจิ้งจกบ้านหารเรียบ Hemidactylus garnotii ทำเอาผมงอนนิดๆ เพราะไม่ได้เห็นตัวจริงเป็นๆ เลยแกล้งทำเป็นไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่


ความคิดเห็นที่ 29

: ลิเกไทยใหญ่

.............หลังจากที่พวกเราดูรูปกันพอหอมปากหอมคอก็เดินทางต่อไปที่วัดถ้ำลอดกัน พอจอดรถผมก็เปิดประตูเดินตามเสียงๆ หนึ่งไป เบื้องหน้าของผมตอนนี้มีผู้คนยืนและนั่งกันอยู่มากมาย ตรงกลางด้านหน้ามีเวทีติดดินที่ประดิษฐ์ขึ้นอย่างง่ายๆ ด้วยไม้และผ้าสีแดง
.............ลิเกไทยใหญ่แสดงไปได้ช่วงนึงแล้วในฉากสีแดงมีกลุ่มเด็กหญิงชายกำลังร้องรำทำเพลงอยู่ ด้านในถัดเข้าไปด้านข้างก็มีคุณครูคอยยืนให้คิวและกำลังใจ


ความคิดเห็นที่ 30

: กองทัพปลวก...ลุย!!!

.............ด้านหน้าเวทีก็มีผู้ชายสูงอายุนั่งบรรเลงซอและร้องนำซึ่งแยกตัวออกมาจากกลุ่มดนตรีชิ้นอื่นๆ ที่อยู่ด้านข้าง ผมและพลชื่นชมถ่ายรูปอยู่ไม่นานเพื่อนๆ ที่เหลือก็มาสะกิดให้ออกไปเดินกลางคืนเพราะถ้าปล่อยให้เวลาล่วงเลยนานไปแล้วสัตว์ที่กำลังออกมาหากินตอนกลางคืนจะอิ่มและกลับเข้ารังกัน


ความคิดเห็นที่ 31

: หงี่ๆๆๆ หง่างๆๆๆ

.............ทางขึ้นเนินลงเนินบริเวณถ้ำลอดทำเอาเส้นเอ็นของผมซึ่งตอนนี้ไม่ค่อยจะสู้ดีเท่าไหร่ต้องเดินกระเผลกตามเพื่อนๆ รั้งท้ายไป
.............พี่เอกชี้ให้ดูจิ้งจกบ้านหางเรียบตัวนึงที่อยู่กับกองใบไม้แห้งพร้อมกับบอกว่าแปลกที่มันมาอยู่อย่างนี้เพราะปรกติแล้วเจ้าจิ้งจกพวกนี้จะไม่อยู่ตามพื้น จะเกาะอยู่ตามต้นไม้ หรือแอบอยู่ตามบ้านคน ผมได้เห็นจิ้งจกบ้านหางเรียบตัวเป็นๆ แล้วสังเกตได้ว่าตัวมันใหญ่กว่าจิ้งจกบ้านทั่วไปจริงๆ
.............จิ้งจกพวกนี้ความจริงแล้วจะระบุเพศของมันได้ยากเพราะยังไม่เคยมีรายงานว่ามีการสำรวจพบตัวผู้ในประเทศไทยหรือทั่วโลกเลย จะมีก็เพียงตัวเมียที่มีไข่ติดอยู่ตรงท้อง 2 ใบและมันยังสามารถพัฒนาให้ออกลูกหลานโดยไม่จำเป็นต้องอาศัยตัวผู้ในการผสมพันธุ์จนบางทีเราอาจเรียกฉายาของมันเล่นๆ ว่า " จิ้งจกแม่หม้าย " ได้เลยทีเดียว


ความคิดเห็นที่ 32

: ผีเสื้อกลางคืนเกาะนิ่งโคนต้นไม้ใหญ่

.............ชีวิตกลางคืนของสัตว์โลกดำเนินไปด้วยความเงียบงัน ฝูงปลวกกำลังเดินทับไปหาที่อยู่และแหล่งอาหารใหม่ ผีเสื้อกลางคืนเกาะแน่นิ่งอยู่บนเปลือกไม้ จักจั่นกำลังลอกคราบจากดักแด้สู่เต็มวัย อีกไม่นานมันคงจะโผบินไปในอากาศและไปร่วมร้องระงมเหมือนกับเพื่อนๆ ของมัน


ความคิดเห็นที่ 33

: รอเหยื่อ

.............แมงมุมแต่ละตัวก็ขยันทำงานสร้างใยเพื่อดักรอเหยื่อที่จะหลงมาติดกับและเป็นอาหาร ผมปล่อยให้เพื่อนๆ สนุกกับการเดินสังเกตสัตว์เลื้อยคลาน
.............ส่วนตัวเองนั่งลงอย่างสงบคอยสอดส่องและฟังเสียงของธรรมชาติอย่างสบายอารมณ์

............. " บางครั้งเราหยุดเพื่อจะสังเกตบ้างก็ดี "


ความคิดเห็นที่ 34

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - To be continued - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


ความคิดเห็นที่ 35

ไอ่ตัดคำแบ่งบรรทัดทำยากอ่ะ.....Y_Y กะไม่ถูก
มรึนโคดๆ โอม...........กลับมาใช้ IE ซะเถอะ..............


ความคิดเห็นที่ 36

ขอบคุณสำหรับคำบรรยายสั้นๆใต้ภาพ ฮะเฮียทร่อก

กัมพล [ 2005-05-10 17:57:55 ]


ความคิดเห็นที่ 37

#31 ถ้าเป็นกู กูจะไม่เรียก "จิ้งจกแม่หม้าย" ว่ะ เพราะยังไม่เคยมีผัว เนื่องจากหาตัวผู้ไม่ได้ กูขอเรียก จิ้งจก พรหมจารี (virgin) ดีฝ่า หุๆ ตรงตัวกว่า

เรื่องการตัดบรรทัดน่ะไม่ยากดอก ก็แค่วรรคในที่ที่ควรวรรค เท่านั้นเอง ว่ะ
คราวนี้ไม่ค่อยแหกแล้วว่ะ มีแค่ #2 #7 #9 #10 #31 เท่านั้นที่แหกน่ะ



แล้วบทความนี้ เอาไปลงหนังสือไรวะ เผื่อจะหามาอ่านมั่งง่ะ

ต่อย [ 2005-05-10 19:52:17 ]


ความคิดเห็นที่ 38

ไปดูภาพวีดิโอคลิปสั้นๆ ของปลาผีเสื้อถ้ำ ถ่ายโดย นณณ์

http://www.siamensis.org/video/C_thamicola.MPG

ดูวิธีการขยับตัวของปลาเมื่อต้องการย้ายตำแหน่ง.....


อืม...ต่อย...พอจะเข้าใจบ้างแล้วเกี่ยวกับการตัดบรรทัด หมายความว่าให้เว้นวรรค...อืม......

จะว่าไปแล้วเรียกจิ้งจกพรมจารีหรือวะ...เอ....เวอร์จิ้นหมายถึงซิง หาผัวไม่ได้แต่มีลูกได้ กูว่าน่าจะเรียกจิ้งจกเดอะริงหว่ะ...คือผีในเรื่องเดอะริงเป็นคนที่มี 2 เพศหง่ะ...-_-'

เอาไปลงหนังสือ Aqua น่าจะประมาณฉบับเดือนกรกฏาคมมั้งไม่แน่ใจเห็น บก.บอกว่ามีบทความอื่นจ่อคิวอยู่ แต่ว่าเนื้อเรื่องในหนังสือจะถูกเกลาและแทรกเนื้อหาที่เข้มข้นกว่านี้ รับรองว่าได้ความรู้เสริมอีกเยอะแน่ แถมยังได้ดูภาพจากช่างภาพคนอื่นด้วยหล่ะ....


ความคิดเห็นที่ 39

จารย์ต่อย อย่าลืมเรื่องประกวดเวป เน้อค่ะเน้อ.....

เด็กชายกุ๋ย [ 2005-05-11 09:23:36 ]

EOF



EE43 : กระทู้ : รวมรูป : เนื้อหา บทความ : บทบรรณาธิการ : รายชื่อ : check mail ee43 : ดูจิต ด้วยความรู้สึกตัว
Hosted by : Pawee, Developed by Zarawut EE 43
Links : Saranair.com